boulimia/uperfagia | σχεσεις & sex , θεια λουκια , του γιατρού | womenonly.gr
6:50
13/12/2010

boulimia/uperfagia

mail to Εκτυπώστε το Αρθρο
@
nana
Αν και ντρέπομαι γι' αυτό που γράφω, με πιάνει κάποιες στιγμές τόσο μεγάλη επιθυμία για φαγητό που δεν μπορώ να σταματήσω και φυσικά καταλήγω μετά αγκαλιά με την τουαλέτα...

Κομψά, σέξυ και θηλυκά εσώρουχα σε ποικιλία σχεδίων και χρωμάτων, στην καλύτερη ποιότητα, μόνο στο loveJoy.gr. Απόκτησέ τα εδώ!

Έχω θέμα με το φαγητό. Όταν δεν με βλέπουν άλλοι, τρώω συνέχεια. Όταν όμως είναι κάποιος μαζί μου, τρώω σαν σπουργιτάκι. Και αν και ντρέπομαι γι' αυτό που γράφω, με πιάνει κάποιες στιγμές τόσο μεγάλη επιθυμία για φαγητό που δεν μπορώ να σταματήσω και φυσικά καταλήγω μετά αγκαλιά με την τουαλέτα να κάνω εμετό και να κάνω γυμναστική. Δεν έχω μιλήσει σε κανέναν γι' αυτό το θέμα. Ντρέπομαι τόσο πολύ.

Δεν υπάρχει κανένας λόγος να ντρέπεσαι και είναι πολύ σημαντικό βήμα το ότι μπόρεσες να εντοπίσεις και να εμπιστευτείς το πρόβλημα σου σε κάποιον. Βέβαια, είναι σαφές ότι πρέπει να το αντιμετωπίσεις σοβαρά και υπεύθυνα, γιατί αν το αφήσεις με τον καιρό θα πάρει διαστάσεις και θα σου δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα υγείας, όπως με το πεπτικό σύστημα, τα νεφρά και τα δόντια σου.
Όμως, μην νομίζεις ότι είσαι μόνη. Αυτό που σου συμβαίνει είναι μια πολύ διαδεδομένη διαταραχή που ονομάζεται νευρική βουλιμία, η οποία περιγράφει αυτή την ιδιαίτερη σχέση ενοχών που έχεις κι εσύ με το φαγητό και χτυπάει ιδιαίτερα τις νεαρές κοπέλες, όταν ακόμα η σχέση μας με το σώμα και τον εαυτό μας δεν έχει διαμορφωθεί πλήρως.
Το φαινόμενο αυτό συνδέεται με τα πρότυπα ομορφιάς που προωθούν τα μέσα ενημέρωσης, αλλά ενεργοποιείται σε κάποιες γυναίκες ως αποτέλεσμα συναισθηματικών, οικογενειακών ή ψυχολογικών προβλημάτων που προϋπάρχουν και βρίσκουν εκτόνωση μέσα από το φαγητό.
Συνήθως, ο φαύλος κύκλος έχει αφορμή κάποια αυστηρή δίαιτα που διακόπηκε, με αποτέλεσμα η γυναίκα να νιώθει τύψεις και να προσπαθεί να ανατρέψει το αποτέλεσμα της "παρασπονδίας" προκαλώντας εμετό. Έτσι αρχίζει ένα "παιχνίδι του μυαλού", όπου το φαγητό και η άρνηση του γίνεται κεντρικό θέμα της καθημερινότητας μας. Οι τροφές διαχωρίζονται σε "καλές" και "κακές" και εμείς κρίνουμε τον εαυτό μας ανάλογα με το αν πλησιάζουμε το στόχο του "ιδανικού βάρους" και στην αντίθετη περίπτωση τον "τιμωρούμε" με ακόμη μεγαλύτερες στερήσεις και ταλαιπωρίες.
Όπως καταλαβαίνεις στην ουσία τους, όλα αυτά δεν έχουν να κάνουν με το ίδιο το φαγητό, αλλά με μια λανθασμένη αντίληψη για το τι θα μας κάνει αξιαγάπητες και επιθυμητές, αφού ξεχνάμε ότι αξιαγάπητοι και επιθυμητοί είναι οι άνθρωποι που έχουν μέσα τους τη χαρά της ζωής.
Για να βρεις κι εσύ (ξανά) τη χαρά της ζωής και να ξεκολλήσεις από αυτό το μαρτύριο λοιπόν,  το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνεις είναι να μιλήσεις για το πρόβλημα σου σε κάποιον που εμπιστεύεσαι, τους γονείς σου ή κάποιον γιατρό και να ζητήσεις ψυχολογική υποστήριξη για να το ξεπεράσεις. Αν οι γονείς σου δεν καταλαβαίνουν τη σοβαρότητα του προβλήματος, ζήτα τους να πάτε μαζί σε κάποιον παθολόγο ή ψυχολόγο, ο οποίος θα τους εξηγήσει ακριβώς την κατάσταση.
Η διαδικασία μπορεί να σου φανεί δύσκολη στην αρχή, αλλά είναι σίγουρο ότι με τη δύναμη της θέλησης θα τα καταφέρεις. Έτσι, θα μάθεις να δέχεσαι και ν' αγαπάς τον εαυτό σου όπως είναι και να αντιμετωπίζεις το φαγητό όχι σαν πειρασμό, αλλά σαν καύσιμο για το σώμα σου και -γιατί όχι;- μια πραγματική απόλαυση για τις αισθήσεις.

Γίνε φίλος της θείας Λουκίας και στο FaceBook

ΧΡΟΝΟΜΗΧΑΝΗ