παιδί από πρώτο γάμο | σχεσεις & sex , θεια λουκια , της ζωής | womenonly.gr
17:31
7/1/2011

παιδί από πρώτο γάμο

mail to Εκτυπώστε το Αρθρο
@
ΕΥΑ
Δεν θέλω κάθε φορά που έχω διακοπές να έχω και τον γιο μέσα στο πόδια μου. Μήπως είμαι σκληρή;

Κομψά, σέξυ και θηλυκά εσώρουχα σε ποικιλία σχεδίων και χρωμάτων, στην καλύτερη ποιότητα, μόνο στο loveJoy.gr. Απόκτησέ τα εδώ!

Θεία Λουκία καλή σου χρονιά. Θα σε απασχολήσω με ένα πρόβλημα που έχω (όχι ιδιαίτερα σπουδαίο). Είμαι παντρεμένη σε δεύτερο γάμο και υπάρχει ένα αγόρι από τον πρώτο γάμο του άνδρα μου (ηλικίας 18 ετών) που μένει με την μητέρα του (η οποία είναι Γερμανίδα) στο Μόναχο. Εμείς μένουμε στο Λουξεμβούργο και ως εκ τούτου σε κάθε αργία ή διακοπές ο "μικρός πρέπει να είναι μαζί μας".

Πώς μπορώ να χειριστώ την κατάσταση αυτή; Γιατί δεν θέλω κάθε φορά που έχω διακοπές να έχω και τον γιο μέσα στο πόδια μου. Μήπως είμαι σκληρή; Πάντως θέλω και εγώ να περνάω τον ελεύθερο χρόνο μου με τον άνδρα μου χωρίς παρατηρητές.

Ο μικρός γενικά όταν είναι στο σπίτι είναι για τον άνδρα μου σαν να μην υπάρχει άλλος άνθρωπος (εγώ συγκεκριμένα) στο σπίτι. Ένα μικρό παράδειγμα: τώρα τα Χριστούγεννα είχαμε επέτειο (σαν δώρο μου έφερε μια ανθοδέσμη και αυτό ήταν) για τον γιο βαρέθηκα να βλέπω να του αγοράζει διάφορα. Σημειωτέον ότι δεν έχει μεγάλο μισθό (εγώ έχω μεγαλύτερο) και κάθε φορά που έρχεται και φεύγει ο μικρός (ο οποίος ποτέ δεν έχει φέρει το παραμικρό δώρο στον πατέρα του.... καλά για μένα δεν γίνεται λόγος) μετά πρέπει να τσοντάρω εγώ για τα πάντα. Τι γνώμη έχεις θεία Λουκία; Ευχαριστώ για την απάντησή σου.


Δεν ξέρω αν εσύ έχεις δικά σου παιδιά από προηγούμενη σχέση, αλλά οπωσδήποτε συμπεραίνω απ' όσα μου λες ότι οι δυο σας δεν έχετε παιδιά μαζί. Επίσης, δεν γνωρίζω πόσο καιρό είσαστε ζευγάρι με τον άντρα σου, αλλά καταλαβαίνω ότι οι σχέσεις σου με το παιδί του είναι μάλλον τυπικές και ψυχρές, οπότε είναι λογικό ο άντρας σου να αισθάνεται ότι βρίσκεται ανάμεσα σε δυο στρατόπεδα όταν μένει κι εκείνο στο σπίτι.

Εξίσου, δεν ξέρω αν η παρουσία σου έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο διαζύγιο του άντρα σου, ή στην διαμονή του στο Λουξεμβούργο, αλλά γενικότερα, από αυτά που μου γράφεις διακρίνω έναν ανταγωνισμό ανάμεσα σε σένα και το παιδί. Παράλληλα, δεν μπορώ να μην σημειώσω την έμφαση που δίνεις στην υλική διάσταση της σχέσης σας -για το ποιος κάνει και τι δώρα σε ποιον και ποιος πληρώνει τι- για την οποία φαίνεται να θεωρείς επίσης υπεύθυνο το παιδί. Γενικότερα, είναι σαν να το δέχεσαι ως "αναγκαίο κακό", σαν ξένο σώμα στη ζωή σας κι εδώ πιστεύω ότι γίνεσαι κάπως άδικη.

Βλέπεις, σίγουρα το παιδί έχει ανάγκη τον πατέρα του και είναι απόλυτα θεμιτό να τον βλέπει όποτε έχει την ευκαιρία. Αρκεί να φανταστείς τον εαυτό σου στη θέση του στην αντίστοιχη ηλικία και θα καταλάβεις τι εννοώ. Μάλιστα, να είσαι σίγουρη ότι όπως νιώθω εγώ τι συμβαίνει διαβάζοντας το μήνυμα σου, το ίδιο νιώθει και ο νεαρός κι ακόμα πιο έντονα, αφού είναι ένα θέμα που τον αφορά προσωπικά και τον πονάει, έστω κι ανομολόγητα.

Επίσης, πρέπει ν' αναγνωρίσεις ότι ο πατέρας του νιώθει κι εκείνος την έλλειψη του γιου, γι' αυτό και προσπαθεί να την αναπληρώσει κατά τη διάρκεια των διακοπών αφιερώνοντας του αφειδώς χρόνο και χρήμα. Αυτή η συμπεριφορά είναι απόλυτα λογική και θεμιτή, άσχετα αν για σένα λειτουργεί σαν αγκάθι στη σχέση σας.

Πιστεύω λοιπόν ότι πρέπει να αφαιρέσεις αυτό το αγκάθι με το να γλυκάνεις λίγο και ν' ανοιχτείς περισσότερο τόσο ως προς τον πατέρα, αλλά και ως προς τον γιο που στο κάτω-κάτω είναι ένα κομμάτι από εκείνον.

Την επόμενη φορά που θα έρθει δοκίμασε να τον καλοδεχτείς σαν κομμάτι της οικογένειας κι όχι σαν ανεπιθύμητο φιλοξενούμενο και τότε ίσως δεις μια σταδιακή αλλαγή στη συμπεριφορά του, αλλά και στην συμπεριφορά του άντρα σου. Αντί να ανταγωνίζεσαι τον μικρό, κάνε τον σύμμαχο σου και θα διαπιστώσεις ότι η παρουσία του δεν είναι και τόσο ενοχλητική τελικά. Ένα δωράκι από σένα διαλεγμένο με προσοχή, ένα φαγητό που του αρέσει σερβιρισμένο με φροντίδα, ή μια κοινή έξοδος των τριών σας που θα οργανώσεις με δική σου πρωτοβουλία θα κάνει όλους σας να νιώσουν πολύ πιο άνετα και φιλικά.

Παράλληλα πιστεύω ότι πρέπει να φροντίσεις λίγο περισσότερο την επικοινωνία με τον άντρα σου, η οποία φαίνεται να υποφέρει λίγο. Στις φάσεις που είσαστε μόνοι σας και ιδιαίτερα τα σαββατοκύριακα, φρόντισε να απολαμβάνετε τη σχέση σας όσο περισσότερο μπορείτε αφιερώνοντας περισσότερο χρόνο ο ένας στον άλλον και κάνοντας πράγματα που σας ευχαριστούν και δυναμώνουν τον δεσμό σας. Επίσης, αφού θα έχεις εμπλακεί πιο προσωπικά στις επισκέψεις του γιου του, δώσε στον άντρα σου να καταλάβει ότι χρειάζεσαι κι εσύ λίγη από την προσοχή του σ' αυτά τα διαστήματα. Πες του ότι νιώθεις παραμελημένη μερικές φορές και αν η επίσκεψη διαρκέσει πολύ, ζήτα του να βγαίνετε οι δυο σας, δυο τρεις φορές την εβδομάδα.

Ενεργώντας μ' αυτόν τον τρόπο η κατάσταση θα εξισορροπήσει και δεν θα νιώθεις αποκομμένη πια, ούτε εκτός ελέγχου, ενώ ο άντρας σου είναι σίγουρο ότι θα ανταποκριθεί κι εκείνος ισοσταθμίζοντας την προσοχή -και τα χρήματα- του ανάμεσα σε σένα και το παιδί. Άλλωστε, μην παραβλέπεις το ενδεχόμενο αυτή η υπερβολή που διακρίνεις στην συμπεριφορά του να προσπαθεί ν' αντισταθμίσει ως ένα βαθμό τη δική σου αρνητική στάση απέναντι στον γιο του.

Σε κάθε περίπτωση, να θυμάσαι ότι πιάνουμε περισσότερες μύγες με το μέλι παρά με το ξύδι και μην ξεχνάς ότι εκ των πραγμάτων σύντομα αυτή η κατάσταση θ' αλλάξει, αφού ο 18χρονος όσο θα μεγαλώνει θα αφιερώνει περισσότερο χρόνο στις παρέες του και τα προγράμματα του, ενώ οι επισκέψεις του θα γίνονται όλο και πιο σπάνιες.

Γίνε φίλος της θείας Λουκίας και στο FaceBook

ΧΡΟΝΟΜΗΧΑΝΗ