Οικογενειακή και κοινωνική πίεση | σχεσεις & sex , θεια λουκια , της ζωής | womenonly.gr
14:30
5/7/2013

Οικογενειακή και κοινωνική πίεση

mail to Εκτυπώστε το Αρθρο
@
Άννα

Είχαν άλλες προσδοκίες από μένα: να πάρω το πτυχίο μου, να επιστρέψω στην πόλη μου, να εργαστώ εκεί και να βρω κάποιον να παντρευτώ. Εγώ όμως είχα άλλα σχέδια...

Δες απίθανα γυναικεία Sex Toys, μόνο για εσένα και μόνο στο LoveJoy!

Θεία Λουκία καλησπέρα! Είμαι 28 ετών, κατάγομαι από μια μικρή επαρχιακή πόλη και την τελευταία δεκαετία ζω στη μεγάλη πόλη όπου σπούδασα. Αυτή τη στιγμή συνεχίζω τις σπουδές μου (με μεταπτυχιακά, διδακτορικά κλπ), κάτι που δυσαρεστεί τους γονείς μου. Εκείνοι είχαν άλλες προσδοκίες από μένα: να πάρω το πτυχίο μου, να επιστρέψω στην πόλη μου, να εργαστώ εκεί και να βρω κάποιον να παντρευτώ. Εγώ όμως είχα άλλα σχέδια... Επειδή ήμουν καλή φοιτήτρια και αγαπώ πολύ το αντικείμενό μου, αποφάσισα να συνεχίσω την εκπαίδευσή μου, με σκοπό να γίνω μια καλή επιστήμων στον τομέα μου. Ήθελα να φύγω στο εξωτερικό για να συνεχίσω τις σπουδές μου, αλλά επειδή σκέφτηκα την αντίδραση των γονιών μου δίστασα και έτσι έμεινα εδώ. Ωστόσο, εκείνοι εξακολουθούν να μην είναι ευχαριστημένοι και συνεχώς μου λένε ότι τα χρόνια περνούν, ότι μεγαλώνω και ότι πρέπει να παντρευτώ όσο πιο γρήγορα γίνεται. Είναι της αντίληψης (παρωχημένης και αναχρονιστικής βέβαια) ότι μια γυναίκα δύσκολα βρίσκει σύντροφο όταν περάσει τα 30. Σαν να προσπαθούν να με πείσουν ότι έχω ημερομηνία λήξης, σαν να μην είμαι άνθρωπος αλλά αντικείμενο προς πώληση και κατανάλωση. Σ' αυτό συνέτεινε το γεγονός ότι κάποιος από τη γειτονιά μας με ήθελε κάποτε, εμένα δεν μου άρεσε (πολύ απλά γιατί δεν μπόρεσα να τον ερωτευτώ ποτέ και να τον δω σαν άντρα), οι γονείς μου όμως τον συμπαθούσαν και μάλιστα τσακώθηκα μαζί τους αμέτρητες φορές γι' αυτό. Κάνουν σαν απελπισμένοι και  ζηλεύουν, όταν πηγαίνουν σε γάμους συγγενών μας, με αποτέλεσμα μετά να με τρελαίνουν στο κήρυγμα. Επηρεάζονται πάρα πολύ από τα σχόλια του περίγυρου και τους απασχολεί υπέρ το δέον η γνώμη του κόσμου, κάτι που συμβαίνει συχνά σε κλειστές κοινωνίες. Πάντα τους απασχολούσε η εικόνα που δίνουμε ως οικογένεια στο κοινωνικό σύνολο, γι' αυτό και μεγάλωσα αρκετά συντηρητικά (πχ δεν με άφηναν να έχω ούτε φλερτ ούτε τίποτα όταν ήμουν στο λύκειο, έπρεπε πάντα να ασχολούμαι με τα μαθήματά μου, γι' αυτό και διάβαζα σαν τρελή και πρώτευσα). Σχέση δεν έχω αυτή τη στιγμή, είχα μία που κράτησε αρκετά αλλά διαλύθηκε για σοβαρούς λόγους πριν από 2 χρόνια (υπερβολική ζήλεια από την πλευρά του). Προσπαθώ να τους πείσω ότι αυτή τη στιγμή νιώθω καλά με τον εαυτό μου, κι ας μην έχω σχέση, ή ότι δεν σκοπεύω να παντρευτώ, αν δεν ολοκληρώσω τις σπουδές μου. Για την ακρίβεια, δεν με ενδιαφέρει και πολύ ο γάμος... Δεν αντέχω όμως άλλη πίεση και δεν ξέρω πια πώς να το χειριστώ. Έχω εξαντλήσει όλα μου τα επιχειρήματα και όλους τους δυνατούς τρόπους. Περιμένω την απάντησή σου.

Σε ευχαριστώ εκ των προτέρων.

Γίνε φίλος της θείας Λουκίας και στο FaceBook

Άννα μου, το γεγονός ότι εξακολουθείς να θέλεις να πείσεις τους γονείς σου ενώ μέσα σου γνωρίζεις ότι τα κριτήρια σας -σε συνειδητό επίπεδο τουλάχιστον- απέχουν έτη φωτός μεταξύ τους, δείχνει ότι δεν είσαι και τόσο σίγουρη για τις επιλογές σου. Διαφορετικά θα καταλάβαινες ότι δεν υπάρχει περίπτωση να συνεννοηθείτε και θα σταματούσες την επιχειρηματολογία.

Για παράδειγμα, αν απαιτούσαν κάτι τρελό από σένα, π.χ. να αφαιρέσεις ένα δάχτυλο σου για να τους δείξεις την αφοσίωση σου, δεν θα καθόσουν να επιχειρηματολογήσεις για το παράλογο της απαίτησης τους. Απλά θα τους αντιμετώπιζες με συγκατάβαση και θα άλλαζες τη συζήτηση με κάποιο τρόπο.

Όμως παρόλο που είσαι πια 28 χρόνων, εξακολουθείς να έχεις ανάγκη την έγκριση τους για κάτι εξίσου παράλογο, όπως το να παντρευτείς όταν δεν νιώθεις την ανάγκη να το κάνεις.

Μπορεί βέβαια, όταν καβατζάρεις τα 30 –έχεις ολοκληρώσει τις σπουδές σου και έχεις πάρει τον δρόμο σου επαγγελματικά- να σε πιάσει μια αγωνία να νοικοκυρευτείς και να διαπιστώσεις ότι οι γονείς σου έχουν δίκιο ως προς το ότι οι γαμπροί δεν βρίσκονται από τη μια στιγμή στην άλλη. Και τότε μπορεί να δεις με άλλα μάτια το όλο θέμα και να κάνεις περισσότερες υποχωρήσεις απ' αυτές που φαντάζεσαι αυτή τη στιγμή.

Όμως το να εμπλακείς προκαταβολικά σ' αυτή τη διαδικασία, χωρίς καν να νιώθεις την ανάγκη για να κάνεις υποχωρήσεις σε προσωπικό επίπεδο είναι εγγύηση αποτυχίας και ψυχικής ταλαιπωρίας.

Γιατί το θέμα δεν είναι να ζευγαρώνουμε για να ζευγαρώνουμε, αλλά γιατί πραγματικά είμαστε διατεθειμένοι να αφοσιωθούμε ολόψυχα σε έναν άνθρωπο ο οποίος μας εμπνέει για κάτι τέτοιο, ώστε να έχουμε και περισσότερες πιθανότητες να ευτυχίσουμε κοντά του.

Θυμήσου τα αυτά την επόμενη φορά που θα μπεις στον πειρασμό να εμπλακείς σε ακόμη μια συζήτηση με τους γονείς σου για το θέμα του γάμου. Και για να τους κόψεις τον αέρα μια και καλή όταν θα σου αναφέρουν τη μια και την άλλη που έχουν "τακτοποιηθεί", έχε πρόχειρη μια λίστα με όσα έχουν θυσιάσει και με τις πίκρες που τρώνε καθημερινά, έχοντας υποκύψει στην κοινωνική πίεση χωρίς να είναι έτοιμες για ένα τέτοιο βήμα.

Συνοψίζοντας, αρκετή καταπίεση είχες φάει τόσα χρόνια από εκείνους, δεν χρειάζεται να συνεχίζεις να καταπιέζεις η ίδια τον εαυτό σου. Ακολούθησε τα όνειρα σου και είναι σίγουρο ότι θα σε βγάλουν στο σωστό σημείο, όπως ακριβώς συνέβη μέχρι τώρα.
 

ΧΡΟΝΟΜΗΧΑΝΗ