Μπερδεμένη με την πόλη της σχολής μου | σχεσεις & sex , θεια λουκια , της ζωής | womenonly.gr
17:19
9/10/2014

Μπερδεμένη με την πόλη της σχολής μου

mail to Εκτυπώστε το Αρθρο
@
Ιωάννα

Τι θα κάνω μετά στη ζωή μου; Είναι δυνατόν να φύγω από μια σχολή που οι περισσότεροι θα ήθελαν να βρίσκονται εδώ; 

Κομψά, σέξυ και θηλυκά εσώρουχα σε ποικιλία σχεδίων και χρωμάτων, στην καλύτερη ποιότητα, μόνο στο loveJoy.gr. Απόκτησέ τα εδώ!

Θεία Λουκία ενημερώνομαι συνεχώς από τις πληροφορίες που δίνεις σε άλλα κορίτσια και το βρίσκω ειλικρινά πολύ καλό που βοηθάς με τον τρόπο σου ανθρώπους που έχουν προβλήματα. Μακάρι να κάνεις το ίδιο και σε μένα. Καταρχήν ας σου συστηθώ. Ονομάζομαι Ιωάννα, κατάγομαι από Καλαμάτα και είμαι 19 χρόνων. Πέρσι έδινα πανελλήνιες και είχα ως στόχο ζωής να περάσω Αθήνα σε μία αρκετά καλή σχολή. Ήλπιζα να τα καταφέρω αλλά τελικά πέρσι τον Αύγουστο που βγήκαν οι βάσεις, είδα ότι πέρασα Πάτρα. Η σχολή είναι το ίδιο, αλλά το σοκ που έπαθα τεράστιο. Στην Αθήνα, τα είχα- έχω όλα : φίλους, δικό μου σπίτι, πολλά φλερτ, γνωρίζω τα περισσότερα καλά μαγαζιά. Γενικά στην Αθήνα ήταν όλη μου η ζωή. Αρχικά, τρελάθηκα, έκλαιγα για μέρες και ήθελα να είμαι όλη μέρα σπίτι και να κάθομαι μόνη μου. Έβλεπα, φωτογραφίες, θυμόμουν ιστορίες από τις τρέλες που έκανα στην Αθήνα με τους φίλους μου και δε μπορούσα να σταματήσω να κλαίω. Δεν έτρωγα σχεδόν τίποτα όλη μέρα, έχασα 15 κιλά μέσα σε 1 μήνα! Αρχές Οκτώβρη, δύο μέρες πριν αρχίσει η σχολή, ο μπαμπάς μου μ'έπεισε να πάω. Φυσικά και δε συζήτησα ποτέ, ούτε εγώ, ούτε οι δικοί μου το να δώσω ξανά πανελλήνιες για διάφορους λόγους. Τελικά πήγα Πάτρα, στην αρχή ήταν όλα χάλια για 15 μέρες, πήγα μόνο την πρώτη μέρα σχολή και μετά τα παράτησα. Απλά ήμουν σπίτι ξαπλωμένη στο κρεβάτι μου. Μετά από λίγο διάστημα, και αφού βγήκα με μια παλιά μου φίλη ένα βράδυ για ποτό- την οποια την είχα ξεγραμμένη, αλλά εκείνη μου φέρθηκε τέλεια αντί να με απορρίψει- γνώρισα μία άλλη κοπέλα. Δέσαμε κατευθείαν, γίναμε κολλητές και πίστεψα ξανά πως θ'αποκτήσω ζωή. Δε ξέχασα ποτέ την Αθήνα, αλλά αλήθεια είναι πως μου είχε φύγει η κάψα μου. Με το καιρό γίναμε αχώριστες, και πιστεύω πως περνούσα καλύτερα και από την Αθήνα. Και εκεί που ήταν όλα τέλεια, τον περσινό Μάρτη, μου λέει πως έκανε αίτηση για μεταγραφή και βγήκε και πως από την άλλη βδομάδα μετακομίζει μόνιμα Θεσσαλονίκη, απ'όπου κατάγεται. Ένιωσα πάλι απελπισμένη. Δε μπορούσα να το χωνέψω. Όταν έφυγε ήμουν πάλι χάλια και ακόμη χειρότερα. Δεν είχα τι να κάνω. Έκατσα το καλοκαίρι, το σκέφτηκα μονη μου και αποφάσισα πως είμαι δυνατή και ότι θα περάσω καλά και εδώ που είμαι. Θα κάνω νέες παρέες, θα γνωρίσω κόσμο. Έλα όμως που από τον Σεπτέμβρη που ηρθα ξανα στην Πάτρα, περνάω χάλια. Για την ακρίβεια ένα μαρτύριο. Μου λείπουν ξανά όλα από την Αθήνα μου, όλα όμως, ακόμα και η βρώμα της. Θέλω να φύγω όσο ποτέ, και το έχω πάρει απόφαση. Θα το συζητήσω με τον πατέρα μου και ελπίζω να το δεχθεί. Όμως, η σχολή είναι αυτό που ονειρευόμουν από πάντα. Αυτό που ήθελα να γίνω μια μέρα. Αυτό που κόπιασα τόσα χρόνια για να το επιτύχω. Δεν είναι κάπως τρελό να φύγω από εδω; Δε ξέρω αν είμαι τόσο δυνατή για αυτό. Αλλά νομίζω ότι όσο κάθομαι εδώ, κάνω κακό στον εαυτό μου και στους γονείς μου. Τι θα κάνω όμως μετά στη ζωή μου; Είναι δυνατόν να φύγω από μια σχολή που οι περισσότεροι θα ήθελαν να βρίσκονται εδώ; Άλλα παιδιά δε μπορούν να σπουδάσουν και εγώ θα τα παρατήσω και θα φύγω; Από πάντα όλοι με έλεγαν κακομαθημένο. Ίσως να έχουν και δίκιο. Ποτέ οι γονείς μου δε μου χαλούσαν χατίρι σε ό,τι κι αν τους ζητούσα. Ίσως γιατί ο πατέρας μου, μου έχει τρελή αδυναμία, ίσως η αρκετά καλή οικονομικά κατάσταση που βρισκόμαστε να του το επιτρέπει αυτό.

Ανέκαθεν όλος ο περίγυρός μου, μου τόνιζε πως τα πάντα είναι οι σπουδές. Αν φύγω, τί θα κάνω στη ζωή μου; Ειλικρινά τι μου προτείνεις να κάνω; Είμαι απίστευτα μπερδεμένη. Βρίσκομαι σε αδιέξοδο. Ξέρω ότι οι περισσότερες αναγνώστριές σου, σου στέλνουν πιο σοβαρά προβλήματα, αλλά ειλικρινά θα ήθελα να την γνώμη σου. Σε ευχαριστώ εκ των προτέρων και συγγνώμη για το εύρος του κειμένου.

Γίνε φίλος της θείας Λουκίας και στο FaceBook

Ιωάννα μου, συγνώμη που στο λέω έτσι στεγνά, αλλά αυτοί οι "όλοι" που σε λένε κακομαθημένο έχουν απόλυτο δίκιο. Ο κόσμος δεν έχει φτιαχτεί για να σε διασκεδάζει. Ούτε κι εσύ βρίσκεσαι στην Πάτρα για να ζήσεις το πάρτυ της ζωής σου. Βλέπεις, συμβαίνει καμιά φορά να πρέπει να κάνουμε τα πικρά γλυκά για να προχωρήσουμε ένα βήμα παρακάτω και να πετυχαίνουμε τους στόχους εκείνους που έχουν ουσία (π.χ. σπουδές, εργασία, σημαντικές προσωπικές σχέσεις).

Μείνε στην Πάτρα λοιπόν, η οποία είναι μια χαρά υπέροχη πόλη και κάνε κάτι για να φροντίσεις από μόνη σου να περνάς καλά, χωρίς να περιμένεις βοήθεια απ' τους άλλους, τον μπαμπά ή τους όποιους φίλους σου. Είναι κι αυτό μια άσκηση ζωής και στη χειρότερη, απλά μπορεί να μην την βγάλεις και τόσο καλά. Σίγουρα όμως, αποκλείεται να σε βλάψει σοβαρά. Το αντίθετο μάλιστα.

Αν κατέβεις για λίγο από το βάθρο σου, θα διαπιστώσεις ότι υπάρχουν πολλοί κοινοί θνητοί που ίσως ένιωθαν ακριβώς όπως εσύ στην αρχή, αλλά για κάποιον μυστηριώδη λόγο κατάφεραν να προσαρμοστούν και να δημιουργήσουν νέους κύκλους γνωριμιών, συντηρώντας παράλληλα τις σχέσεις με τη γενέτειρα τους κι έτσι τώρα, μπορούν να χαίρονται εξίσου, είτε βρίσκονται στο ένα μέρος είτε στο άλλο.

Αν λοιπόν μπορούν οι κοινοί θνητοί να το κάνουν αυτό, γιατί να μην μπορείς να το κάνεις κι εσύ; Δεν είσαι κι από ζάχαρη...

ΧΡΟΝΟΜΗΧΑΝΗ