Κατάσταση πλήρους απόγνωσης | σχεσεις & sex , θεια λουκια , της ζωής | womenonly.gr
6:15
27/1/2014

Κατάσταση πλήρους απόγνωσης

mail to Εκτυπώστε το Αρθρο
@
Μαρία

Ήθελα, θέλω (;) να κάνω δική μου οικογένεια. Όλα αυτά πλέον αποτελούν όνειρο άπιαστο για μένα. Είναι όντως κληρονομική η ομοφυλοφιλία;

Κομψά, σέξυ και θηλυκά εσώρουχα σε ποικιλία σχεδίων και χρωμάτων, στην καλύτερη ποιότητα, μόνο στο loveJoy.gr. Απόκτησέ τα εδώ!

Γειά σου Θεία Λουκία, χρειάζομαι την βοήθεια σου! Όλα έχουν ανατραπεί στη ζωή μου το τελευταίο διάστημα! Μου είναι πολύ δύσκολο όλο αυτό να το διαχειριστώ!

Στα 8 μου έχασα τον πατέρα μου. Αυτοκτόνησε. Μου πήρε πολλά χρόνια να το ξεπεράσω και να το αποδεχτώ σαν ένα φυσιολογικό συμβάν. 25 χρόνια τώρα νόμιζα ότι είχε ψυχολογικά προβλήματα, ώσπου εδώ και ένα μήνα περίπου ανακάλυψα ότι μάλλον ήταν ομοφυλόφιλος. Ο πατέρας μου... ο δικός μου ο πατέρας! Και αυτό γιατί έχω την εντύπωση ότι ο αδερφός μου μάλλον είναι ομοφυλόφιλος.
Οταν έφυγε για σπουδές ο αδερφός μου ξεκίνησε να έχει "προβλήματα" παρόμοια και όλοι πιστέψαμε ότι κληρονόμησε τα ψυχολογικά προβλήματα του πατέρα μου. Ένα-ένα πλέον τα κομμάτια του πάζλ ενώνοννται.
Αδυνατώ να πιστέψω όλα αυτά που μου συμβαίνουν είναι αλήθεια. Είμαι μια κοπέλα που είχα όνειρα για τη ζωή μου. Ήθελα, θέλω (;) να κάνω δική μου οικογένεια. Μια υγειή οικογένεια δίχως τέτοιου είδους προβλήματα. Όλα αυτά πλέον αποτελούν όνειρο άπιαστο για μένα. Έχω κλειστεί στον εαυτό μου το τελευταίο διάστημα. Είναι όντως κληρονομική η ομοφυλοφιλία; Είμαι σε πλήρη απόγνωση!

Γίνε φίλος της θείας Λουκίας και στο FaceBook

Μαρία μου, τα έχεις μπλέξει όλα μέσα στο κεφάλι σου και πνίγεσαι σε μια κουταλιά νερό. Πρώτα απ' όλα, πρέπει να καταλάβεις ότι η ομοφυλοφιλία δεν είναι ασθένεια και αφού δεν είναι ασθένεια, δεν κληρονομείται κιόλας. Η ομοφυλοφιλία είναι απλά μια ερωτική επιλογή και δεν σημαίνει τίποτα περισσότερο, ή λιγότερο απ' αυτό για την προσωπική ευτυχία ενός ανθρώπου ή της οικογένειας του.

Δηλαδή, μπορεί κάποιος να είναι ομοφυλόφιλος και να είναι εξίσου ευτυχισμένος ή δυστυχισμένος, ακριβώς όπως κι ένας ετεροφυλόφιλος. Μάλιστα, στην περίπτωση που ένας ομοφυλόφιλος είναι δυστυχισμένος, μια από τις βασικές αιτίες της δυστυχίας του είναι ότι ο ερωτικός προσανατολισμός του δεν γίνεται αποδεκτός από την οικογένεια του ή και το περιβάλλον του.

Από την άλλη, αυτό που είναι ασθένεια και τείνει να εμφανίζεται σε οικογένειες από γενιά σε γενιά είναι η κατάθλιψη, από την οποία σίγουρα έπασχε ο πατέρας σου και από την οποία μπορεί να πάσχει κι ο αδελφός σου, αν και δεν διευκρινίζεις τι είδους προβλήματα αντιμετωπίζει. Βλέπεις, στη βάση της κατάθλιψης βρίσκεται ο καταπιεσμένος θυμός, τον οποίο δεν έχουμε τα εργαλεία να διαχειριστούμε με αποτέλεσμα να στρέφεται εναντίον του εαυτού μας.

Καταλαβαίνεις λοιπόν, πως είτε είναι, είτε δεν είναι ομοφυλόφιλος ο αδελφός σου, έχει αυξημένες πιθανότητες να πάσχει από κατάθλιψη, καθώς έχασε τον καταθλιπτικό πατέρα του σε τρυφερή ηλικία και μεγάλωσε σε ένα πιθανόν καταθλιπτικό περιβάλλον χωρίς να μάθει ποτέ να διαχειρίζεται αποτελεσματικά τα συναισθήματα του. Όπως ακριβώς κάνεις κι εσύ άλλωστε, μπερδεύοντας τα γεγονότα με τις φαντασιώσεις σου, τις επιθυμίες με τους φόβους σου και την προσωπική σου ζωή, με τις ζωές των άλλων.

Φυσικά, αν επιμένεις, μπορείς να συνεχίσεις να ζεις μέσα σ' αυτό το άνευ λόγου μελλόδραμα. Αν όμως θέλεις να πας τη ζωή σου λίγο παρακάτω, θα πρέπει να οργανώσεις καλύτερα τη σκέψη σου και μαζί τα συναισθήματα που προκαλούν αυτές οι σκέψεις.

Γιατί τα πράγματα στη ζωή σου είναι πολύ πιο απλά. Το ότι έχασες τον πατέρα τόσο μικρή είναι όντως ένα τραγικό γεγονός που σίγουρα σε σημάδεψε, αλλά είναι κάτι που ανήκει στο παρελθόν και δεν μπορεί να σε επηρεάσει πια. Τώρα είσαι ολόκληρη γυναίκα και το να συνεχίζεις να το πιπιλάς σαν καραμέλα δεν σε βοηθάει. Αντίθετα, θα σε βοηθήσει πολύ να καταλάβεις ότι είσαι ο άνθρωπος που είσαι. με το όποιο συναισθηματικό φορτίο από το παρελθόν, αλλά και με τα όνειρα για ένα μέλλον που είναι μόνο στο χέρι σου να πραγματοποιήσεις.

Έπειτα, το ότι ο αδελφός σου αντιμετωπίζει τα όποια προβλήματα, μπορεί να σε στεναχωρεί ως έναν βαθμό, καθώς σίγουρα θέλεις να τον βλέπεις ευτυχισμένο, αλλά δεν μπορεί να επηρεάσει τη δική σου ζωή και εξέλιξη με οποιονδήποτε τρόπο. Ο αδελφός σου έχει τη δική του ζωή να ζήσει κι εσύ τη δική σου. Αν νομίζεις ότι δεν είναι ευτυχισμένος όπως ζει και θέλεις πραγματικά να τον βοηθήσεις, καλό θα είναι να του δείξεις ότι τον νοιάζεσαι, ότι είσαι στο πλευρό ό,τι κι αν γίνει κι ότι μπορεί να βασίζεται πάνω σου για ό,τι τον απασχολεί. Αυτή η στάση σίγουρα θα τον βοηθήσει είτε περνάει καλά, είτε έχει κατάθλιψη, είτε είναι γκέι, είτε στρέιτ –άλλωστε και ποιος νοιάζεται τι θέλει να κάνει στο κρεβάτι του;

Συνοψίζοντας, δεν βλέπω κανένα λόγο για να είσαι σε "απόγνωση". Καταλαβαίνω βέβαια, ότι μπορεί να ψάχνεις λόγους για να δικαιολογήσεις την απογοήτευση σου από τη δική σου ζωή και να βρεις πάτημα για να ρίξεις το φταίξιμο στους άλλους (πατέρα κι αδελφό), όμως κάτι τέτοιο δεν στέκει με καμιά λογική κι αν θες να κάνεις μια χάρη στον εαυτό σου, ψάξε να βρεις στους δικούς σου χειρισμούς τις αιτίες για ό,τι δεν πάει καλά, ή νομίζεις ότι δεν πάει καλά.
 

ΧΡΟΝΟΜΗΧΑΝΗ