Καταπίεση... | σχεσεις & sex , θεια λουκια , της ζωής | womenonly.gr
7:36
25/1/2012

Καταπίεση...

mail to Εκτυπώστε το Αρθρο
@
Έλσα

Εδώ και κάποιες μέρες ταλαιπωρούμαι από δέκατα. Η μητέρα μου με έχει πρήξει στην κυριολεξία οτι είμαι πάρα πολύ αδύνατη και πρέπει οπωσδήποτε να παχύνω... Σήμερα το πρωί που μου είπε οτι αν δεν παχύνω θα μου κόψει και την καλημέρα. 

Κομψά, σέξυ και θηλυκά εσώρουχα σε ποικιλία σχεδίων και χρωμάτων, στην καλύτερη ποιότητα, μόνο στο loveJoy.gr. Απόκτησέ τα εδώ!

Θεία Λουκία καλησπέρα. Σου γράφω γιατί είμαι πολύ εκνευρισμένη με τη μητέρα μου. Είμαι 29 χρονών και παντρεμένη. Έχω ύψος 1,73 και ζυγίζω 53 κιλά. Αν και είμαι αδύνατη τα τελευταία χρόνια, πριν από 2 χρόνια πήγα σε διαιτολόγο για να μου μάθει να τρέφομαι σωστά. Από τότε ακολουθώ κατά γράμμα τις συμβουλές του, προσέχω τη διατροφή μου, δεν κάνω δίαιτα απλά προσέχω να τρέφομαι υγιεινά. Τρώω πολλά φρούτα και λαχανικά, γαλακτοκομικά, ψάρι, κρέας, γενικά τρέφομαι απ'όλες τις ομάδες τροφών αλλά σε μικρές μερίδες χωρίς να στερούμαι τίποτα.Το θέμα μου είναι οτι εδώ και 15 περίπου μέρες ταλαιπωρούμαι από δέκατα χωρίς να έχω κάποιο άλλο σύμπτωμα (βήχα, φτέρνισμα, πονοκέφαλο, καταρροή, πόνο σε κάποιο σημείο του σώματος) οπότε οι εξετάσεις αίματος του ετήσιου check-up μου έδειξαν οτι έχω ίωση. Όλα τα υπόλοιπα αποτελέσματα των εξετάσεων αίματος ήταν σε φυσιολογικές τιμές, όπως και το test παπ (που έκανα το Νοέμβριο). Επειδή κουράζομαι πολύ λόγω της δουλειάς μου και κάνει πολύ κρύο, θεωρώ οτι γι'αυτό έχει καθυστερήσει η ανάρρωσή μου. Είμαι αποφασισμένη οτι αν συνεχιστούν τα δέκατα και τις επόμενες μέρες θα πάω και για εξέταση ούρων για να βεβαιωθώ οτι δεν πάσχω από κάτι άλλο.

Η μητέρα μου με έχει πρήξει στην κυριολεξία οτι είμαι πάρα πολύ αδύνατη και πρέπει οπωσδήποτε να παχύνω και οτι της λένε πόσο αδύνατη έχω γίνει, πώς έχω καταντήσει έτσι και έχουν τρομάξει. Θεωρώ οτι όλοι τους είναι υπερβολικοί, μιας και με τον άντρα μου που το συζητώ μου λέει οτι είμαι μια χαρά. Επίσης και στη δουλειά όλοι λένε οτι είμαι αδύνατη αλλά σε καμμιά περίπτωση δεν είμαι σαν τις κοπέλες που έχουν νευρική ανορεξία. Ο κύκλος γνωριμιών της μητέρας μου στην πλειοψηφία τους είναι υπέρβαρα ή παχύσαρκα άτομα και θεωρώ οτι μόλις δουν έναν άνθρωπο αδύνατο αμέσως λένε οτι αυτό "απαγορεύεται". Το αποκορύφωμα βεβαίως είναι σήμερα το πρωί που μου είπε οτι αν δεν παχύνω θα μου κόψει και την καλημέρα. Βαρέθηκα και κουράστηκα να μου λέει συνέχεια να παχύνω, δεν θέλω να παχύνω, στα φοιτητικά μου χρόνια ήμουν 15 κιλά παραπάνω και έκανα μεγάλη προσπάθεια για να τα χάσω (στην εφηβεία ήμουν επίσης αδύνατη). Είναι η πρώτη φορά στη ζωή μου που χωράω σε small νούμερο ρούχων και πραγματικά δεν μπορείς να φανταστείς πόσο το χαίρομαι. Επιπλέον, κοντεύω στα 30, έχω ενηλικιωθεί πολλά χρόνια τώρα και είμαι υπεύθυνη για τις πράξεις μου. Ακούω την άποψή της, την επεξεργάζομαι αλλά δεν μπορώ να κάνω αυτό που θέλει αυτή. Πρέπει να σέβεται και τη δική μου απόφαση για το τι θα κάνω. Αντί να μου συμπαραστέκεται τώρα που και γω έχω αγωνία για το πότε θα αναρρώσω, μου φωνάζει συνεχώς και με πιέζει.

Αχ, θεία Λουκία εσύ τι πιστεύεις; Σ 'ευχαριστώ που διάβασες το γράμμα μου (συγγνώμη για την έκταση) και ελπίζω να μου απαντήσεις!

Γίνε φίλος της θείας Λουκίας και στο FaceBook

Ελσάκι μου, μπορεί να είσαι 29 χρόνων και παντρεμένη, αλλά η μαμά σου θα είναι πάντα η μαμά σου και θ' ανησυχεί πάντα για σένα, ανεξάρτητα αν δεν το εκφράζει με τον καλύτερο τρόπο. Γι' αυτό, νομίζω ότι δεν πρέπει να την ξεσυνερίζεσαι, γιατί και την καλημέρα να σου κόψει, ο θυμός της θα είναι προσωρινός και θα ξεθυμάνει. Βέβαια, καλό είναι να συνεχίσεις να παρακολουθείς το πρόβλημα που έχεις με τα δέκατα και να ακολουθείς τις συμβουλές του γιατρού σου, αλλά θεωρώ απίθανο να οφείλεται στο βάρος σου.

Άλλωστε, είσαι μεν αδύνατη για το ύψος σου, αλλά όχι σε σημείο να θεωρείσαι καχεκτική. Εφόσον γενικότερα είσαι υγιής, νιώθεις άνετα με το σώμα σου και έχεις την απαραίτητη ενεργητικότητα και ζωντάνια τότε μπορείς να πεις ότι έχεις το ιδανικό βάρος για σένα την ίδια και ό,τι κι αν λένε οι άλλοι μπορείς να τ' ακούς βερεσέ.

Όπως καταλαβαίνεις και μόνη σου όμως, η μητέρα σου ως υπέρβαρη που είναι δυσκολεύεται να δεχτεί αυτή την απλή λογική, πιστεύει ότι εκείνη "ξέρει καλύτερα" (για να δικαιολογήσει και τον εαυτό της) και επειδή ταυτόχρονα ανησυχεί για σένα, έχει συνδυάσει τις δύο καταστάσεις για να σου επιβληθεί σαν να ήσουν 14 ετών ανορεξική.

Τότε, θα ήταν φυσικό να το παίρνεις προσωπικά και να τσαντίζεσαι. Όμως, τώρα που είσαι μια μεγάλη, ώριμη και υπεύθυνη γυναίκα, μπορείς να πάρεις μια απόσταση από τα πράγματα και κατά κάποιο τρόπο να "νταντέψεις" τη μαμά σου σαν να ήταν εκείνη το παιδί στη σχέση σας. Έτσι, την επόμενη φορά που θα σου κάνει κουβέντα για το βάρος σου (ή όταν σου ξαναμιλήσει τέλος πάντων), μπορείς να της πεις της απλά και ψύχραιμα ότι την αγαπάς πολύ και εκτιμάς ιδιαίτερα τη γνώμη της, αλλά στο συγκεκριμένο θέμα δεν πρόκειται να τα βρείτε ποτέ και ότι όποτε έχεις αμφιβολία θα συνεχίσεις να προτιμάς τη γνώμη του γιατρού σου από τη δική της, ο οποίος σε βρίσκει μια χαρά.

Αν μπορέσεις να το κάνεις αυτό, ακόμη κι αν εκείνη συνεχίσει την γκρίνια (αφού μάνα είναι, πρέπει για κάτι να 'χει να γκρινιάζει) θα πάψεις να καταπιέζεσαι κι απλά θα την ακούς, χωρίς όμως να νιώθεις την ανάγκη να την πείσεις για οτιδήποτε, σαν εξακολουθείς να χρειάζεσαι την έγκριση της για να κάνεις αυτό που θέλεις και αυτό που θεωρείς σωστό για σένα.

ΧΡΟΝΟΜΗΧΑΝΗ