Η κορη μου αποφάσισε να το κρατήσει! | σχεσεις & sex , θεια λουκια , της ζωής | womenonly.gr
18:31
24/6/2011

Η κορη μου αποφάσισε να το κρατήσει!

mail to Εκτυπώστε το Αρθρο
@
Αγνωστη

Στο μεταξύ, αφού η κόρη μου σκεφτόταν να το ρίξει (το παιδί), ο 20χρονος αδελφος της, της είπε οτι πρέπει να το κρατήσει καθώς δεν πρέπει να κάνει τέτοια αμαρτία καθώς ο προορισμός του ανθρώπου είναι να κάνει παιδιά σε όποια ηλικία κι αν είναι!

Κομψά, σέξυ και θηλυκά εσώρουχα σε ποικιλία σχεδίων και χρωμάτων, στην καλύτερη ποιότητα, μόνο στο loveJoy.gr. Απόκτησέ τα εδώ!

Αγαπητή θεία Λουκία, ελπίζω να με θυμάσαι...Λοιπόν, το πρόβλημα μου δεν λέει να λάβει τέλος. Συζήτησα με την κόρη μου και πιστεύω οτι την έπεισα αρκετά... Της έδειξα κάποια βίντεο με θέμα την μητρική τέχνη, της είπα οτι θα χάσει τα καλύτερα χρόνια της ζωής της, ακόμα και οτι θα παχύνει... Για να μην τα πολυλογώ, με άκουσε και μου είπε οτι πρέπει να το σκεφτεί καλά. Κλείσαμε και ραντεβού με τον γυναικολόγο και πριν λίγο γυρίσαμε. Λοιπον θα ήθελα να σου πώ ένα πράγμα: Ο γυναικολόγοςτης εξήγησε οτι θα πρέπει να κάνει πολλές εξετάσεις, θα πρέπει να εγκαταλείψει μερικές από τις αγαπημένες της δραστηριότητες. Όμως πέρα από αυτά τα αρνητικά που της είπε της εξήγησε οτι η μητρότητα είναι ένα πολύ καλό πράγμα με πολλές ευθύνες και οτι ότι αν θέλει να το κρατήσει, θα μπορούσε να το κάνει χωρίς να αντιμετωπίσει κάποιο πρόβλημα. Της είπε οτι σε έναν μήνα περίπου θα μπορεί να δει και το φύλο του παιδιού της. Στο μεταξύ εγώ τηλεφώνησα στην κολλητή μου και είπε οτι δεν έχει κανένα πρόβλημα να κρατήσουν παιδί. Αυτό σημαίνει οτι εγώ βγαίνω η κακιά της υπόθεσης. Όπως κατάλαβες, στο σπίτι, ο άντρας μου έγινε έξαλλος με αυτή την απόφαση και νευριασμένη η κόρη μου από αυτή την αντίδραση του πατέρα της έβαλε κάποια ρούχα σε μια πρόχειρη βαλίτσα και πήγε στο αγόρι αυτό. Εκεί δεν την δέχτηκαν κι έτσι εκείνη αναγκάστηκε να γυρίσει πίσω στο σπίτι μας. Στο μεταξύ όμως,αφού η κόρη μου σκεφτόταν να το ρίξει (το παιδί), ο 20χρονος αδελφος της, της είπε οτι πρέπει να το κρατήσει καθώς δεν πρέπει να κάνει τέτοια αμαρτία καθώς ο προορισμός του ανθρώπου είναι να κάνει παιδιά σε όποια ηλικία κι αν είναι! Επισης της είπε οτι θα μπορούσε να την καλύψει οικονομικά. Τι να πείς τώρα. Δεν μπορώ να καταλάβω πόσο χαζά παιδιά έχω κάνει! Τρελαίνομαι. Από τότε, η κόρη μου πείστηκε και είπε ότι πρέπει να το καταλάβουμε, οτι έχει ένα μητρικό ένστικτο (ΤΙ;;;) και ότι είναι γεννημένη για να γίνει μάνα. Μας ζήτησε να την καταλάβουμε. Αυτήν την στιγμή για να καταλάβεις βλέπει κάποια βίντεο που έχουν σχέση με μωρά και μητέρες μαζί με τον Ν (το αγόρι της). Ο άντρας μου κάθεται δίπλα μου και μου υπαγορεύει τι να σου γράψω αλλά εγώ τα γράφω με πιο σεμνές λέξεις... Τα νεύρα του είναι πολλά.... Τώρα που σου είπα την συνέχεια της ιστορίας μου θα ήθελα να σου κάνω κάποιες ερωτήσεις:

α) Μήπως να κάνω κι άλλη μια προσπάθεια για να την αποτρέψω;

β)Τι να κάνω με τον άντρα μου; Αφού αυτή είναι η επιλογή της κόρης μας πρέπει να ήμαστε δίπλα της έτσι; Οχι να θέλουμε να σφάξουμε τον ''γαμπρό''. Πως να το χειριστώ;

γ) Πως να συμπεριφερθούμε στον Ν; Όπως και να το κάνουμε είναι αυτός που πήρε την αγνότητα της κόρης μας... Μαλλον πρέπει να αποδεχτούμε την κατάσταση έτσι όπως είναι.

Ευχαριστώ εκ των προτέρων

ΥΓ: Θα σε παρακαλούσα να απαντήσεις εγκαίρως

YΓ: Συγνωμη και πάλι για την πολυλογία μου

Γίνε φίλος της θείας Λουκίας και στο FaceBook

Για να είμαι ειλικρινής καταλαβαίνω απολύτως τον άντρα σου που θέλει "να σφάξει" τον νεαρό, γιατί πιθανόν κι εγώ έτσι να ένιωθα στη θέση σου ως πρώτη αντίδραση, αλλά με τίποτα κάτι τέτοιο δεν είναι ούτε λογικό, ούτε και χρήσιμο για κανέναν. Δεν σας έφταναν όλα, οι βεντέτες σας μάραιναν. Ο πόλεμος με τον "γαμπρό" δεν πρόκειται να οδηγήσει πουθενά, λοιπόν. Αντίθετα, μια ψύχραιμη και αποστασιοποιημένη αντιμετώπιση του θα ήταν η καλύτερη, γιατί, όπως σου είπα και στην προηγούμενη απάντηση μου, κάθε κόντρα με οποιονδήποτε από τους δύο εφήβους σ' αυτή τη φάση μόνο σπασμωδικές αντιδράσεις μπορεί να φέρει.

Ο στόχος αυτή τη στιγμή είναι να κατανοήσει η κόρη σου τη βαρύτητα της όποιας απόφασης της και ταυτόχρονα να προετοιμαστεί κατάλληλα για να την ακολουθήσει και να βγει όσο γίνεται λιγότερο τραυματισμένη απ' τη όλη ιστορία και σε κάθε περίπτωση, η δική σας υποστήριξη και συμπαράσταση είναι ζωτικής σημασίας. Όμως, αυτές δεν είναι αποφάσεις της μιας στιγμής, ούτε για ενηλίκους, πόσο μάλλον για μια 14χρονη. Γι' αυτό και δεν σου κρύβω ότι εκπλήσσομαι από την ταχύτητα που έχετε καταλήξει όλοι στο τι πρόκειται να συμβεί.

Στη θέση σου λοιπόν, θα έλεγα στην κόρη μου ότι καταλαβαίνω πόσο σκληρό είναι το δίλημμα που αντιμετωπίζει, ότι δεν πρέπει να θεωρήσει δεσμευτική την απόφαση της κι ότι μπορεί ν' αλλάξει γνώμη ανά πάσα στιγμή μέσα στις επόμενες 2-3 εβδομάδες και γι' αυτό θα ήταν καλύτερο να πάρει τον χρόνο της για να σκεφτεί ξανά και ξανά μέχρι να καταλήξει οριστικά. Επίσης θα της έλεγα ότι σέβομαι και εκτιμώ το μητρικό της ένστικτο και τη λαχτάρα της να γίνει μητέρα, αλλά ότι θα προτιμούσα για εκείνη κάτι τέτοιο να γινόταν μετά από μια συνειδητή απόφαση κι όχι βεβιασμένα, επειδή έτσι έτυχε.

Μετά απ' αυτή την κουβέντα, θα άφηνα το θέμα να κατακάτσει για τουλάχιστον λίγες μέρες και θα φρόντιζα να διατηρήσω μια ατμόσφαιρα (έστω και φαινομενικής) ηρεμίας στο σπίτι μέχρι τα πράγματα να βρουν τον φυσιολογικό ρυθμό τους και να μπορέσει ο καθένας να σκεφτεί με πιο καθαρό μυαλό. Στο κάτω-κάτω, ό,τι κι αν γίνει στη συνέχεια, η κόρη σας θα σας έχει πάντα ανάγκη και είναι καλό να ξέρει ότι μπορεί να απευθυνθεί στους γονείς της για ό,τι της συμβαίνει αντί να κακοπάθει χειρότερα.

Παράλληλα, θα έκανα μερικές ψύχραιμες συζητήσεις με τον πρωταγωνιστή της υπόθεσης, Ν, χωρίς να παίρνω θέση, κυρίως για να καταλάβω πώς έχει σκεφτεί ότι μπορεί να ανταπεξέλθει στον ρόλο του και πώς σχεδιάζει τη ζωή του από εδώ και πέρα, τώρα που αποκτά τόσο σοβαρές ευθύνες. Γιατί μου φαίνεται ότι κανείς από τους δυο τους δεν έχει αντιληφθεί ότι η γέννηση ενός παιδιού δεν είναι παιχνίδι, αλλά η πιο σημαντική απόφαση ζωής που μπορεί να πάρει ποτέ κάποιος και δεν χωράει πείσματα και λεονταρισμούς.

Άλλωστε, το πραγματικό πρόβλημα σας με τον μικρό δεν είναι ότι σπίλωσε την αγνότητα της κόρης σας, αλλά ότι την άφησε έγκυο, κάτι που πιθανόν δεν φανταζόταν ότι μπορεί να συμβεί και που μάλλον δεν θα ξαναέκανε αν γνώριζε τις συνέπειες. Το ίδιο βέβαια, ισχύει και για την κόρη σας, η οποία αν είχε δεχτεί μια καλύτερη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση δεν θα έμπλεκε ποτέ σ' αυτή την περιπέτεια. Τώρα όμως, είναι αργά για τέτοια κριτική και οι ενοχές απ' οποιαδήποτε πλευρά κι αν προέρχονται δεν βοηθάνε κανέναν.

Μην παραγνωρίζουμε εξάλλου ότι και τα δύο παιδιά νιώθουν οπωσδήποτε εγκλωβισμένα σ' αυτή την κατάσταση που εκ των πραγμάτων τα έχει βρει ανέτοιμα και ξεπερνάει τις δυνάμεις τους, γι' αυτό και η ενίσχυση των ενοχών που νιώθουν (ακόμη κι αν δεν το παραδέχονται ανοιχτά) μόνο αρνητικά μπορεί να λειτουργήσει. Αυτό εξηγεί και το γιατί η επίδραση της γνώμης του αδελφού ήταν τόσο καταλυτική στην μεταστροφή της μικρής και για τον ίδιο λόγο το καλύτερο θα ήταν στο εξής να κρατήσει τη γνώμη του για τον εαυτό του.

Συνοψίζοντας τέλος, πιστεύω ότι ναι, πρέπει ν' αποδεχτείτε την κατάσταση όποια κι αν είναι, αναλόγως με την τελική απόφαση της κόρης σας, να της σταθείτε ως γονείς, να φερθείτε με μια συγκρατημένη επιφύλαξη απέναντι στον υποψήφιο πατέρα και παράλληλα να αρχίζετε να προετοιμάζεστε για το ενδεχόμενο να χρειαστεί να μεγαλώσετε κι ένα τρίτο παιδί και ν' αναλάβετε την ευθύνη του, για τα επόμενα 6-7 χρόνια τουλάχιστον. Περισσότερη ψυχραιμία και καλή δύναμη, από εδώ και πέρα, λοιπόν.

ΧΡΟΝΟΜΗΧΑΝΗ