γάμος αλά ελληνικά | σχεσεις & sex , θεια λουκια , της ζωής | womenonly.gr
19:43
21/11/2011

γάμος αλά ελληνικά

mail to Εκτυπώστε το Αρθρο
@
πεθερόπληκτη

Έχουμε φτάσει στο σημείο να μην μπορούμε να πάρουμε καμία απόφαση σαν ζευγάρι γιατί η μητέρα του και ο αδερφός του επεμβαίνουν συνεχώς... Πρόσφατα, εκφράζοντας την αγανάκτησή μου για την επικρατούσα κατάσταση, ο πεθερός μου, μου ασκούσε πίεση λέγοντάς μου ότι με αυτά που κάνω ότι δεν καταλαβαίνω τη σοβαρότητα της κατάστασης και ότι θέλω να τον δω να πέφτει κάτω...

 

Κομψά, σέξυ και θηλυκά εσώρουχα σε ποικιλία σχεδίων και χρωμάτων, στην καλύτερη ποιότητα, μόνο στο loveJoy.gr. Απόκτησέ τα εδώ!

Θεία Λουκία. Κατάγομαι από μια επαρχιακή πόλη. Πριν 2 χρόνια αποφάσισα να ακολουθήσω την καρδιά μου και να μετακομίσω στην πρωτεύουσα για να φτιάξω μια ευτυχισμένη οικογένεια στο πλάι του συζύγου μου. Στην αρχή, η συμβίωσή μας ήταν συναρπαστική. Ήμασταν πολύ ερωτευμένοι και το πάθος φούντωνε συνεχώς. Σύντομα αποφασίσαμε να γίνουμε γονείς. Η εγκυμοσύνη δεν άργησε να έρθει όπως και ο γάμος μας. Όλα κυλούσαν υπέροχα μέχρι τη γέννηση του παιδιού μας. Τότε λοιπόν αρχίσαν τα προβλήματα, διότι είχαμε την ατυχία να μένουμε κοντά στους γονείς του συζύγου μου, με αποτέλεσμα να στερηθούμε οποιαδήποτε στιγμή ιδιωτικότητας από τις καθημερινές και πολύωρες επισκέψεις της οικογένειάς του.

Η μητέρα του, προφασιζόμενη ότι μας έχει φέρει παγωτά, ερχόταν κάθε μεσημέρι και δεν επέτρεπε σε εμένα καθώς και στο νεογέννητο παιδί μας να κοιμηθούμε και να ξεκουραστούμε. Αντιθέτως, καθόταν στο σπίτι μας μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες και καλούσε συγγενείς και φίλους (ιδιαίτερα τον αδερφό του συζύγου μου), οι οποίοι έρχονταν για να δουν το μωρό χωρίς καν να συνεννοηθούν μαζί μου και κυρίως μη σεβόμενοι την κατάστασή μου (λοχεία). Τις ώρες που ήταν σπίτι μας, έπρεπε να τους σερβίρω ό,τι τραβάει η ψυχή τους και αν καμιά φορά δεν είχα γνωστό αναψυκτικό της αρεσκείας τους με προσέβαλαν.

Όσες φορές ερχόταν η μητέρα του και είχαμε ήδη κοιμηθεί, χτυπούσε επιμόνως το θυροτηλέφωνο ενώ ταυτόχρονα μου τηλεφωνούσε στο κινητό και το σταθερό. Στη συνέχεια, επικοινωνούσε με την διαχειρίστρια, η οποία της έδινε πρόσβαση και έμπαιναν στο σπίτι μας με το έτσι θέλω. Είχα φτάσει σε σημείο να νιώθω φοβία, να μην μπορώ να χαρώ τις στιγμές με την οικογένειά μου. Είχα εκφράσει την ενόχλησή μου στον σύζυγό μου, ο οποίος προσπαθούσε να κρατήσει τις ισορροπίες.

Λίγο καιρό αργότερα, ο σύζυγός μου έχασε τη δουλειά του με αποτέλεσμα να μας βοηθούν οι οικογένειές μας. Ως συνέπεια τούτου, η οικογένειά του απέκτησε μεγαλύτερο θάρρος και γίνονταν ολοένα και πιο ενοχλητικοί. Έχουμε φτάσει στο σημείο να μην μπορούμε να πάρουμε καμία απόφαση σαν ζευγάρι γιατί η μητέρα του και ο αδερφός του επεμβαίνουν συνεχώς.

Η μητέρα του πηγαίνει σε σπίτια φίλων και γνωστών και μαζεύει ότι παλιατζούρα βρει και μου την φέρνει σπίτι. Από σπασμένα έπιπλα (που δεν χρειαζόμαστε γιατί έχουμε πολύ μικρό σπίτι) μέχρι παλιά ρούχα ηλικιωμένων για μένα και πρέπει να την ευχαριστήσω κιόλας! Ακόμη, η πεθερά και ο κουνιάδος μου με ρωτούν με τι συχνότητα συνευρίσκομαι με τον σύζυγό μου, πράγμα που με φέρνει σε πολύ δύσκολη θέση. Για να σπάσει ο πάγος, ο κουνιάδος μου διηγείται δικές του σεξουαλικές εμπειρίες με την μία και μοναδική γυναίκα που έχει πάει στη ζωή του, η οποία τον έχει χωρίσει εδώ και χρόνια.

Πρόσφατα, εκφράζοντας την αγανάκτησή μου για την επικρατούσα κατάσταση, ο πεθερός μου, μου ασκούσε πίεση λέγοντάς μου ότι με αυτά που κάνω ότι δεν καταλαβαίνω τη σοβαρότητα της κατάστασης και ότι θέλω να τον δω να πέφτει κάτω.

Μπορεί όλα αυτά να μοιάζουν βγαλμένα από μυθιστόρημα αλλά είναι πραγματικά γεγονότα. Κι εγώ είμαι στα πρόθυρα νευρικής κρίσης καθώς πλέον δεν έχω υποστήριξη ούτε από τον σύζυγό μου. Έχω σκεφτεί πολλές φορές να φύγω αλλά δεν θέλω να διαλύσω το σπίτι μου. Τι να κάνω;

Γίνε φίλος της θείας Λουκίας και στο FaceBook

Φίλη μου, είναι σαφές ότι έχεις μπλέξει άσχημα κι ότι έχεις να κάνεις με μια οικογένεια όπου κυριαρχεί η παθολογική ψυχολογική εξάρτηση και κακοποίηση του ενός από τον άλλον και όλων απ' όλους. Αυτό σημαίνει αφενός ότι δεν υπάρχει τρόπος να συνεννοηθείς πραγματικά με τα πεθερικά σου κι αφετέρου ότι θα πρέπει να είσαι προετοιμασμένη να μην μπορέσεις να συνεννοηθείς ούτε και με τον άντρα σου τελικά. Βλέπεις, όταν κάποιος έχει ανατραφεί μέσα σε ένα τέτοιο περιβάλλον και έρθει η στιγμή να φτιάξει τη δική του οικογένεια, του είναι πολύ δύσκολο να ξεφύγει και να μην αναπαράγει το ίδιο πρότυπο σχέσεων όπως αυτό που έχει συνηθίσει.

Φυσικά, θα ήταν αδύνατον να προβλέψεις αυτή την εξέλιξη πριν τον ερχομό του παιδιού, αλλά αυτό είναι το πραγματικό πρόβλημα σου κι όχι η πεθερά σου, αφού ο άντρας σου έπαψε να σας προστατεύει και σας άφησε εκτεθειμένους στις εφόδους της μητέρας του και του αδελφού του ήδη από την εποχή που ήσουν λεχώνα, πριν χάσει τη δουλειά του. Με άλλα λόγια ακόμη κι αν δεν έχανε τη δουλειά του, θα είχατε ακριβώς τα ίδια θέματα, απλά ίσως σε μικρότερο βαθμό.

Ωστόσο, όπως λες και η ίδια, πριν φτάσεις σε κάποιο τελικό συμπέρασμα θα πρέπει να εξαντλήσεις τα περιθώρια συνεννόησης με τον σύζυγο σου, ώστε να είσαι σίγουρη ότι η απόφαση σου θα είναι και η σωστή. Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνεις λοιπόν, είναι να συζητήσεις μαζί του σε κάποια ήρεμη στιγμή -και σίγουρα όχι ως αποτέλεσμα ενός ακόμη καυγά με την οικογένεια του- ώστε να του δώσεις να καταλάβει ότι ο κόμπος έχει φτάσει στο χτένι για σένα, ότι είσαι δυστυχισμένη και θα πρέπει να βρείτε κάποια λύση για να μπορέσετε να ξαναφέρετε την ευτυχία στο σπιτικό σας, εφόσον κι εκείνος θέλει το ίδιο.

Για να συμβεί αυτό ο άντρας σου θα πρέπει να καταλάβει και να αποδεχτεί ότι η οικονομική στενότητα που αντιμετωπίζετε και η βοήθεια που παίρνετε από τους γονείς του δεν σημαίνει ότι πρέπει να δέχεστε και τόσο μεγάλες παρεμβάσεις στην οικογενειακή σας ζωή, όσο καλοπροαίρετες κι αν είναι αυτές. Επίσης, ο ίδιος πρέπει να καταλάβει ότι κανείς δεν μπορεί να σε υποχρεώσει να κάνεις παρέα με τα μέλη της οικογένειας του, καθώς το μόνο που οφείλεις σ' αυτούς τους ανθρώπους είναι μια τυπική ευγένεια κι ένας στοιχειώδης σεβασμός. Από εκεί και πέρα, το σπίτι σας είναι το σπίτι σας και κανείς δεν μπορεί να σας επισκέπτεται απρόσκλητος ή έστω χωρίς προηγούμενη συνεννόηση μαζί σου.

Αν στην πορεία της συζήτησης καταλάβεις ότι ο άντρας σου αρνείται να αποδεχτεί αυτές τις δύο βασικές αρχές, τότε σημαίνει ότι πρόκειται για αθεράπευτη περίπτωση κι ότι δεν έχει νόημα να προσπαθήσεις περισσότερο. Αν όμως δεχτεί έστω και με μισή καρδιά ότι αυτά που λες είναι σωστά και δίκαια κι ότι απλά δεν ξέρει τον τρόπο να κρατήσει σε απόσταση ασφαλείας τους γονείς του, τότε αξίζει να περάσεις στο επόμενο βήμα, το οποίο είναι ένα πρακτικό σχέδιο για την εξυγίανση της κατάστασης.

Σ' αυτό το πλαίσιο, ο ένας στόχος σου πρέπει να είναι η κατά το δυνατόν μεγαλύτερη απομάκρυνση της οικογένειας σας από το νοσηρό περιβάλλον των πεθερικών και του κουνιάδου σου και ο άλλος η κατά το δυνατόν ταχύτερη οικονομική σας αποκατάσταση, ώστε να μην έχετε ανάγκη τουλάχιστον από τη δική τους στήριξη. Το ιδανικό θα ήταν να μετακομίσετε κάπου μακριά απ' αυτούς (πίσω, στην ιδιαίτερη πατρίδα σου ίσως;), αλλά εφόσον κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό να αλλάξετε τα κλειδιά του σπιτιού σας και ο άντρας σου να ξεκαθαρίσει στους γονείς του ότι δεν μπορούν να έρχονται όποτε θέλουν, παρά μόνο μετά από συμφωνία μαζί σου. Επίσης, οι δυο σας θα πρέπει να επεξεργαστείτε μερικούς τρόπους που θα σας αποφέρουν κάποιο στοιχειώδες εισόδημα ώστε να σταματήσετε κάθε πρόφαση ψυχολογικής εξάρτησης από την οικογένεια του. Αυτό μπορεί να σημαίνει πως ίσως χρειαστεί εκείνος ν' αλλάξει τομέα απασχόλησης, αλλά είναι ιδιαίτερα σημαντικό για τη δική του αυτοπεποίθηση και τοποθέτηση του απέναντι στη ζωή και τους οποιουδήποτε άλλους.

Εφόσον λοιπόν συμφωνήσετε σε κάποιες αρχικές ενέργειες, θα πρέπει να περιμένεις λίγο καιρό ακόμα (δυο-τρεις μήνες ας πούμε) για να δεις κατά πόσο αυτές θα υλοποιηθούν από την πλευρά του άντρα σου. Εντωμεταξύ, φρόντισε να αποφεύγεις κάθε είδους προστριβή με τα πεθερικά σου, αντιμετωπίζοντας τους σαν ψυχιατρικές περιπτώσεις, όπως άλλωστε είναι στην πραγματικότητα. Με άλλα λόγια μην περιμένεις να βρεις το δίκιο σου μαζί τους, γιατί έτσι το μόνο που καταφέρνεις είναι να σπαταλάς την ενέργεια σου κι απλά κανόνισε να τους χειρίζεσαι με τον πλέον ανώδυνο για σένα τρόπο.

Δηλαδή, αν η πεθερά σου σού κουβαλήσει κι άλλα άχρηστα αντικείμενα στο σπίτι, δήθεν για να σε βοηθήσει, πες της χαμογελαστά "ευχαριστώ, αλλά δεν έπρεπε να μπείτε στον κόπο" και στη συνέχεια απλώς ξεφορτώσου ό,τι δεν θέλεις (χωρίς να το μάθει) χαρίζοντας τα στην ενορία της γειτονιάς σας ή σε κάποια φιλανθρωπική οργάνωση, όπου σίγουρα θα πιάσουν τόπο. Αν πάλι εκείνη πληροφορηθεί με κάποιον τρόπο ότι χάρισες παρακάτω τη "δωρεά" της, εξήγησε της ότι υπάρχουν πάρα πολλοί άνθρωποι σε μεγάλη ανάγκη αυτές τις μέρες κι ότι οφείλουμε πάντα να παραχωρούμε το περίσσευμα μας για να ανακουφίσουμε τους ανήμπορους. Έτσι ίσως εκείνη πιάσει το μήνυμα και σταματήσει να διασκεδάζει με το να σου σπάει τα νεύρα με τα άχρηστα πεσκέσια της.

Την ίδια ευγενικά παγερή στάση μπορείς να κρατάς σε κάθε παρέμβαση δική της, του πεθερού σου ή του κουνιάδου σου. Αν δεν θέλεις να συζητήσεις κάτι, απλά πες τους ότι δεν σου αρέσει να συζητάς αυτά τα ζητήματα, ή αλλιώς κάνε ότι δεν άκουσες κι απλά άλλαξε τη συζήτηση με μια ερώτηση για ένα άλλο θέμα, ή ζήτα συγνώμη και σήκω να κάνεις κάποια "επείγουσα" δουλειά στην κουζίνα. Γενικότερα, η ιδέα είναι να τους δείξεις ότι δεν σε αγγίζουν με τα τερτίπια τους και ότι δεν θα μπεις στον κόπο ν' ασχοληθείς περισσότερο απ' ότι θέλεις μαζί τους. Αντίθετα, όσο τους πολεμάς και έρχεσαι στα λόγια μαζί τους, τόσο εκείνοι θα βρίσκουν και να λένε και να κάνουν, γιατί αυτές οι καταστάσεις είναι που τους τρέφουν. Αλλά δεν υπάρχει κανένας λόγος να τους κάνεις τη χάρη...

Έτσι, όταν με το καλό περάσει το χρονικό περιθώριο που είπαμε, θα έχεις αποκτήσει μια πιο καθαρή εικόνα για τη βιωσιμότητα του γάμου σου, γιατί πρακτικά γι' αυτό ακριβώς μιλάμε. Αν διαπιστώσεις λοιπόν ότι μπορείς να ισορροπήσεις και να βρεις ξανά τη χαρά στη σχέση σου με τον άντρα σου, τότε σημαίνει ότι έχεις βρει το κλειδί του προβλήματος και μπορείς να συνεχίσεις έτσι, ενθαρρύνοντας και στηρίζοντας την ανεξαρτησία σας.

Αν όμως, παρά την όποια συζήτηση και συμφωνία δεις ότι δεν υπάρχει γιατρειά, τότε καλύτερα να τα μαζέψεις και να φύγεις (αφού συμβουλευτείς πρώτα έναν καλό δικηγόρο επί των διαζυγίων), γιατί αν συνεχίσεις να ζεις υπό τις ίδιες συνθήκες κάνεις κακό και στον εαυτό σου και στο παιδί σου. Ούτως ή άλλως, έτσι όπως το περιγράφεις, το σπίτι σου ήδη διαλυμένο είναι ουσιαστικά, αλλά έχεις υποχρέωση απέναντι στον εαυτό σου να μην το αφήσεις να διαλύσει κι εσένα την ίδια, γιατί όπως λένε οι ειδικοί, δυστυχισμένη μητέρα, ίσον δυστυχισμένο παιδί και δεν το θέλουμε κάτι τέτοιο.

Προϋπόθεση βέβαια για μια τέτοια κίνηση είναι να μπορείς να στηρίξεις τον εαυτό σου μόνη σου, ή με τη βοήθεια των γονιών σου, γιατί πράγματι οι καιροί είναι δύσκολοι και αμφιβάλλω αν ο σύζυγος σου θα δεχτεί να σταθεί στο ύψος του απέναντι στο παιδί του, σε περίπτωση που φύγεις απ' το σπίτι. Άλλωστε κι αφού λέμε τα πράγματα με τ' όνομα τους, ούτε και τώρα το κάνει, πόσο μάλλον τότε...

Σου εύχομαι καλό κουράγιο και καλά ξεμπερδέματα!

ΧΡΟΝΟΜΗΧΑΝΗ