Friend: σωστό ή λάθος; | σχεσεις & sex , θεια λουκια , της ζωής | womenonly.gr
6:24
17/12/2010

Friend: σωστό ή λάθος;

mail to Εκτυπώστε το Αρθρο
@
pat
Πάντα οι φίλες μου από παιδια με παρατουσαν και εβρισκαν αλλες πιο εξελιγμένες- και μια τωρα που μου έμεινε, εμπλεξε με κάποιον, απεκτησε παιδί και από τότε εκοψε κάθε επικοινωνία.

Κομψά, σέξυ και θηλυκά εσώρουχα σε ποικιλία σχεδίων και χρωμάτων, στην καλύτερη ποιότητα, μόνο στο loveJoy.gr. Απόκτησέ τα εδώ!

Χαιρετε. Ειμαι μαμα με 4 παιδια, πολυασχολη. Με τον άντρα μου ειμαστε ιδανικα και αγαπιομαστε. Το προβλημα μου ειναι με τις φιλες μου. Πρεπει μαλλον να έχω τον διωκτη, γιατι με τις καλες παιδικες μου φίλες εχω χαθει -πάντα οι φίλες μου από παιδια με παρατουσαν και εβρισκαν αλλες πιο εξελιγμένες- και μια τωρα που μου έμεινε, εμπλεξε με κάποιον, απεκτησε παιδί και από τότε εκοψε κάθε επικοινωνία. Βεβαια της είχα πει τα λάθη σε αυτή τη σχέση, σαν δευτερη γνώμη, αλλα δεν νομίζω να με εκοψε την καλημέρα για αυτό. Και στο παρελθόν που δεν της μιλουσα, πάλι το ίδιο έκανε, ουσα βεβαια μικρότερη. Το προβλημα μου γενικά είναι ότι εχω πολλές γνωστες, επικοινωνούμε τηλεφωνικά μόνο, αλλά αδερφή ψυχή καμία. Να σας πω πάντως ότι ημουν πάντα μια πολύ αφοσιωμένη φιλη με όποιες εκανα παρέα. Τι λέτε να κάνω λάθος?

Κι ακόμα μία ερώτηση: φίλος του συζυγου εγινε κουμπαρος και νονός μας. Ο ίδιος εχει κάνει πολλές κουμπαριες, γιατι είναι single και καλά οικονομικά. Με μια κουμπαριά εχει κολλησει, σαν παρέα, μαζί τους και όποτε ευκαιρεί, βρίσκονται. Λογικό το βρίσκω, συμβαίνει, αλλά σε μας, που τον έχω καλεσει τόσες φορές για καφέ, δεν πατάει. Μόνο σε γιορτες ερχεται. Μια φορά που είχε μαλώσει μαζί τους, επικοινωνούσε πιο συχνα με μας. Τωρα που φιλιωσαν, παλι δεν μας καταδέχεται. Αν θα είχε προβλημα σοβαρό θα μας το λεγε με κάποιον τρόπο, αλλα και μεις ειμαστε τυπος και υπογραμμος. Δεν θα επρεπε εκείνος να ερχεται χωρίς να του λέμε εμείς? Είναι σωστό και ηθικό που τον επιμένω να ερθει ? Η να μην ασχοληθώ άλλο?

 


Χωρίς να ξέρω τι ακριβώς έχει ενοχλήσει τον κουμπάρο και κάθε μία φίλη σου χωριστά, απ' αυτά που μου λες καταλαβαίνω ότι γενικότερα έχεις μια κάπως δεσποτική συμπεριφορά απέναντι στους άλλους. Ταυτόχρονα βέβαια, η αποξένωση από τους φίλους μας, είναι επακόλουθο και των σύγχρονων ρυθμών της ζωής μας που γίνονται όλο και πιο εντατικοί και δεν μας επιτρέπουν να βρισκόμαστε όσο συχνά θα θέλαμε.

Γι' αυτό κι οι περισσότεροι άνθρωποι μεγαλώνοντας τείνουν να κρατούν κάποιες επιλεκτικές επαφές με λίγους από τους φίλους τους, εκείνους που είναι περισσότερο προσβάσιμοι συνήθως και διατηρούν επαφή με τους υπόλοιπους σε αραιά χρονικά διαστήματα βλέποντας τους μόνο στις μεγάλες γιορτές και μιλώντας τους τηλεφωνικά στα ενδιάμεσα.

Ωστόσο, αφού μου λες ότι σου συνέβαινε το ίδιο πράγμα από παιδί, προφανώς κάτι δεν κάνεις καλά στο θέμα "φιλία" κι αυτό είναι ένα κριτήριο που ισχύει πάντα, όταν βλέπουμε ξανά και ξανά το ίδιο έργο στη ζωή μας. Συγκεκριμένα στην περίπτωση σου, μου φαίνεται ότι το βασικό πρόβλημα είναι ότι σ' αρέσει να παίζεις τον ρόλο της "ανώτερης" στις σχέσεις σου, ακόμα κι αν δεν το συνειδητοποιείς.

Αυτό τουλάχιστον δηλώνουν οι εκφράσεις που χρησιμοποιείς για να περιγράψεις τον εαυτό σου: "πολυάσχολη", "είμαστε ιδανικά και αγαπιόμαστε", "πολύ αφοσιωμένη", "τύπος και υπογραμμός". Αντίθετα, όταν αναφέρεσαι στους άλλους υπάρχει παντού μια υπόγεια ειρωνεία και μια υποτίμηση: "πιο εξελιγμένες", "έμπλεξε με κάποιον", "της είχα πει τα λάθη της", "όποτε ευκαιρεί, βρίσκονται"... Αυτές οι εκφράσεις δείχνουν ότι έχεις βάλει τον εαυτό σου σε ένα βάθρο και έχεις αναλάβει να κρίνεις και να επικρίνεις τους φίλους σου και τις επιλογές τους, χωρίς να εξετάζεις την ουσία και την ποιότητα των πραγμάτων.

Μπορεί αυτή η συμπεριφορά να σε ανεβάζει ψυχολογικά, αφού αυτόματα σε κάνει να νιώθεις άτρωτη και δυνατή, αλλά είναι πολύ απωθητική για τους άλλους, γιατί κανείς δεν θέλει να νιώθει ότι βρίσκεται διαρκώς στο μικροσκόπιο. Αντίθετα, αυτό που θέλουν οι άνθρωποι από τους φίλους τους είναι εμπιστοσύνη, ζεστασιά και κατανόηση και να μπορούν να μοιράζονται τις χαρές και τα βάσανα τους σε μια ισότιμη βάση, χωρίς προσχήματα και χωρίς να πρέπει να απολογούνται και να δικαιολογούνται για τις επιλογές τους.

Άρα όσες προσκλήσεις κι αν κάνεις, όσους καφέδες κι αν προσφέρεις, αν δεν χαλαρώσεις λίγο, ο κουμπάρος σου πάντα θα προτιμάει το άλλο ζευγάρι από εσάς, ακόμη κι αν εσείς είστε "τύπος και υπογραμμός" απέναντι του, ή μάλλον ακριβώς επειδή είστε "τύπος και υπογραμμός".

Αν τώρα σ' αυτό το σκηνικό προσθέσουμε και το γεγονός ότι υπάρχουν και τέσσερα παιδιά μέσα στο σπίτι, το όλο πακέτο φαίνεται ακόμα λιγότερο ελκυστικό για έναν πολυάσχολο και ευκατάστατο εργένη, που έχει συνηθίσει στην ησυχία του και στην καλοπέραση του και ο οποίος δεν αποκλείω να διστάζει να σου παρουσιάσει την εκάστοτε συνοδό του από φόβο για την αντίδραση σου.

Βλέπεις όλα αυτά συνιστούν σοβαρά προβλήματα στις σχέσεις μας με τους άλλους, αλλά κανείς δεν θα μπει στον κόπο να τα συζητήσει σου, γιατί το πιθανότερο είναι ότι δεν θα τον ακούσεις καν. Όμως, πάντα υπάρχουν περιθώρια για αναθεώρηση της συμπεριφορά μας και για αποκατάσταση των σχέσεων μας. Αρκεί να δώσεις την ευκαιρία στους άλλους να είναι ο εαυτός τους και να δώσεις την ευκαιρία στον εαυτό σου να αναγνωρίσει τα λάθη του, έστω σ' αυτόν τον τομέα.

Εν κατακλείδι, ως προς την τελευταία ερώτηση σου, προφανώς ο κουμπάρος δεν μπορεί να εμφανίζεται ξαφνικά φάντης-μπαστούνι στο σπίτι μιας οικογένειας και προφανώς χρειάζεται να προσκληθεί. Όμως, το θέμα δεν είναι αν είναι ηθικό ή σωστό να τον καλέσεις, το θέμα είναι αν πραγματικά θέλεις να τον καλέσεις ή αν το κάνεις μόνο για να κρατήσεις τα προσχήματα. Αν θέλεις να μοιραστείς τα νέα σας και να χαρείς την παρέα του κάλεσέ τον. Αν πάλι μιλάμε για τη δεύτερη περίπτωση, περιττό να μπεις στον κόπο. Δεν έχει και νόημα άλλωστε.

Γίνε φίλος της θείας Λουκίας και στο FaceBook

ΧΡΟΝΟΜΗΧΑΝΗ