Απελπισμενη στη δουλεια | σχεσεις & sex , θεια λουκια , της ζωής | womenonly.gr
8:55
7/12/2013

Απελπισμενη στη δουλεια

mail to Εκτυπώστε το Αρθρο
@
Χρυσα

Τα ατομα με τα οποια δουλευω, με εμμεσο τροπο, με υποτιμουν, δεν με εμπιστευονται στο να μου αναθεσουν μια ευθυνη και πολλες φορες με στραβοκοιτουν...

Δες απίθανα γυναικεία Sex Toys, μόνο για εσένα και μόνο στο LoveJoy!

Γεια σου θεια λουκια! Ειμαι 21 χρονων και πριν λιγες μερες επιασα για 1η φορα δουλεια. Δεν μπορω να πω ημουν αγχωμενη, σαν 1η δουλεια που ηταν, οχι τοσο για μενα αλλα για να μην απογοητευσω αυτους που με συστησαν,αυτους που με προσελαβαν! Το θεμα ειναι οτι τα πραγματα (ψυχικα) για μενα εγιναν χειροτερα καθως τα ατομα με τα οποια δουλευω, με εμμεσο τροπο, με υποτιμουν, δεν με εμπιστευονται στο να μου αναθεσουν μια ευθυνη και πολλες φορες με στραβοκοιτουν με αποτελεσμα εγω να κλεινομαι στον εαυτο μου κι αντι να μου φυγει το αγχος προστιθενται πολυ περισσοτερα βαρη! Το ξερω και απο μονη μου οτι ειμαι ενας συνεσταλμενος και κλειστος ανθρωπος αλλα νομιζω οτι αυτη η συμπεριφορα τους δεν θα επιφερει κανενα θετικο αποτελεσμα για κανεναν!Προσπαθω να κανω οτι καλυτερο μπορω για τη δουλεια,να τους πλησιασω,να τους συμβουλευτω,να τους τιμησω σαν ανθρωπους αλλα ολα πεφτουν στο κενο! Ειλικρινα το μονο πραγμα που θελω να κανω ειναι να παραιτηθω και να φυγω... Το θελω παρα πολυ! Εχω απογοητευτει πολυ απ ολους κι απ ολα χωρις ομως να θελω να κατηγορησω τους αλλους! Δεν ξερω τι να κανω... Νιωθω μια θλιψη μεσα μου κι αυτο με πνιγει! Πιστευω οτι πρεπει να χαιρομαστε οταν παμε στη δουλεια μας κι οχι να μαστε συνεχεια μες τη θλιψη,την απογοητευση και τη υποτιμηση! Εσυ  τι προτεινεις,τι λες να κανω; (Παρεμπιπτοντως, η δουλεια μου ειναι πωλητρια σοκολατων σε εποχιακο μαγαζι, λογω Χριστουγεννων).

Γίνε φίλος της θείας Λουκίας και στο FaceBook

Χρύσα μου, νομίζω ότι βιάζεσαι κι έχεις πάρει το όλο θέμα πολύ προσωπικά, ενώ προσπαθείς περισσότερο απ' όσο χρειάζεται και περιμένεις περισσότερα απ' όσα μπορείς να πάρεις από τη συγκεκριμένη κατάσταση. Είναι κρίμα να πικραίνεσαι και να απογοητεύεσαι τόσο πολύ από μια προσωρινή απασχόληση, όταν μάλιστα έχεις προσληφθεί μόλις λίγες μέρες νωρίτερα και για λίγες μέρες στη συνέχεια.

Βλέπεις, πολύ συχνά οι άλλοι δεν είναι έτοιμοι να δεχτούν στο περιβάλλον τους ένα νέο πρόσωπο και προβάλουν αντιστάσεις, ή κάνουν "καψώνια" στους καινούργιους για "να τους δείξουν τη θέση τους", ακόμη κι αν οι καινούργιοι δεν έχουν καμιά ανταγωνιστική διάθεση. Επίσης, είναι πιθανόν σε μια εποχιακή δουλειά όπως αυτή που κάνεις τώρα, οι υπάλληλοι να μην μοιράζονται τον  ενθουσιασμό σου και να μην διακρίνονται από ένα ομαδικό πνεύμα συνεργασίας, καθώς σύντομα οι δρόμοι τους θα χωρίσουν ξανά.

Φυσικά, αυτός δεν είναι ούτε ο ιδανικός, ούτε ο ενδεδειγμένος τρόπος για να δουλεύει κανείς -κι εδώ έχεις δίκιο- αλλά οι άνθρωποι είναι άνθρωποι κι ο καθένας κουβαλάει τις δικές του απογοητεύσεις, τα δικά του βάσανα και τους δικούς του περιορισμούς, με αποτέλεσμα τις περισσότερες φορές οι συνθήκες σε ένα εργασιακό χώρο να απέχουν πολύ από το ιδανικό.

Σίγουρα, θα ήταν ευχής έργο να μπορούσαμε να δουλεύουμε σε ένα ιδανικό περιβάλλον, όπως το έχουμε ονειρευτεί, καθώς όμως έχουμε ανάγκη τη δουλειά -κι οι δουλειές σπανίζουν τελευταία- είμαστε αναγκασμένοι να κάνουμε στην άκρη τα συναισθήματα μας και να συγκεντρωνόμαστε στο καθήκον που έχουμε αναλάβει.

Επιπλέον, στην περίπτωση σου, αν εσύ έχεις πάρει τον ρόλο σου πιο ζεστά απ' ότι οι συνάδελφοι σου τον δικό τους, είναι πιθανόν ο ζήλος σου να τους ενοχλεί, να τους φαίνεται ύποπτος ή και να τους εκνευρίζει ακόμα.

Η συμβουλή μου είναι λοιπόν να πάρεις τις αποστάσεις σου από την όλη κατάσταση και να την επανατοποθετήσεις μέσα σου σε μια εντελώς νέα βάση. Δηλαδή, πρέπει να καταλάβεις ότι αυτή είναι απλά μια προσωρινή δουλειά για να βγάλεις λίγα χρήματα. Δεν πρέπει να περιμένεις να καταξιωθείς μέσα απ' αυτή, ούτε  πρόκειται να κάνεις καριέρα πουλώντας σοκολάτες τα Χριστούγεννα. Απλά αυτή η δουλειά σου δίνει την ευκαιρία να βγάλεις ένα καλό χαρτζιλίκι (για να μην πω μισθό) κι αν οι εργοδότες σου μείνουν ευχαριστημένοι από σένα, μπορεί να σου προτείνουν να δουλέψεις ξανά γι' αυτούς όταν θα έχουν ανάγκη, πιθανόν με άλλους συναδέλφους. Γι' αυτό και μόνο μιλάμε και για τίποτε περισσότερο.

Άσε τις πρωτοβουλίες και τις ευθύνες σ' εκείνους που τους αναλογούν κι απλά κάνε όσο καλύτερα μπορείς αυτό που σου ζητάνε και έχεις συμφωνήσει μαζί τους, για τις ώρες που έχεις συμφωνήσει και μετά γύρνα σπίτι σου και συνέχισε τη ζωή σου. Δεν χρειάζονται ούτε ιδιαίτεροι συναισθηματισμοί, ούτε μεγάλες προσδοκίες. Στο κάτω-κάτω για μιλάμε μόνο για λίγες εβδομάδες και σίγουρα μπορείς να βγάλεις αυτή την "άσκηση" χωρίς πολύ κόπο.

Σου εύχομαι σύντομα να βρεις μια πιο σταθερή απασχόληση -όσο σταθερή μπορεί να θεωρηθεί μια απασχόληση στους καιρούς που ζούμε- και τότε αφού θα έχεις μπει στο κλίμα και θα έχεις ξεψαρώσει, μετά από κανένα-δυο μήνες δηλαδή, θα μπορέσεις να πάρεις και κάποιες πρωτοβουλίες, ή να ζητήσεις περισσότερες ευθύνες. Κάθε πράγμα στον καιρό του, όμως... Προσαρμόσου αναλόγως.

ΧΡΟΝΟΜΗΧΑΝΗ