θυμός... | σχεσεις & sex , θεια λουκια , της καρδιάς | womenonly.gr
6:36
17/12/2010

θυμός...

mail to Εκτυπώστε το Αρθρο
@
melina
Όταν νευριασω με τον συντροφο μου (η αληθεια ειναι οτι με φερνει στα ορια μου με τις πραξεις του) ξεσπω ασχημα, βριζω κ κανω ρεζιλέματα.

Κομψά, σέξυ και θηλυκά εσώρουχα σε ποικιλία σχεδίων και χρωμάτων, στην καλύτερη ποιότητα, μόνο στο loveJoy.gr. Απόκτησέ τα εδώ!

Γεια σου θεια, με ξελασπωσες πολλές φορές με τις συμβουλές σου, γι' αυτό επανήλθα... Εχω προβλημα με τον θυμο μου... Δεν μπορω να το διαχειριστω, οταν νευριασω με τον συντροφο μου (η αληθεια ειναι οτι με φερνει στα ορια μου με τις πραξεις του) ξεσπω ασχημα, βριζω κ κανω ρεζιλέματα. Μετα νιωθω απαισια, αλλα η ζημια γινεται... Πως μπορω να ελεγχω τα νευρα μου;; Θιγομαι τοσο πολυ που ξεσπω ατσαλα...και δικαιο να 'χω, το χανω με αυτη μου τη σταση... pls help


Μελινάκι μου, συγνώμη για την καθυστερημένη απάντηση... Ελπίζω να μην έχεις θυμώσει και μαζί μου αυτή τη φορά ;-) ...

Όντως οι αντιδράσεις που μου περιγράφεις δεν είναι πολύ εποικοδομητικές ούτε για σένα, ούτε για τη σχέση σου. Βέβαια, καταλαβαίνω ότι ο αγαπημένος σου βάζει κι εκείνος το χεράκι του στα ξεσπάσματα σου, παίζοντας με τα νεύρα σου, αλλά σίγουρα μπορείς να κάνεις μια προσπάθεια για να βοηθήσεις τον εαυτό σου, η οποία ίσως ωφελήσει συνολικά και τις υπόλοιπες σχέσεις σου.

Πρώτα απ' όλα είναι σημαντικό να ξέρεις ότι ο θυμός πηγάζει πάντα από κάποιο άλλο δυσάρεστο συναίσθημα, κάποιου είδος φόβο ότι θα χάσουμε κάτι που μας είναι σημαντικό. Ας πάρουμε για παράδειγμα την ερωτική ζήλια: ζηλεύουμε όταν φοβόμαστε ότι κάποιος απειλεί να μας στερήσει αυτόν που αγαπάμε. Όταν λοιπόν βρεθούμε αντιμέτωποι με μια τέτοια κατάσταση ο φόβος της απώλειας γίνεται τόσο απειλητικός που νιώθουμε μέσα μας θυμό και αν δεν κάνουμε κάτι για να σπάσουμε αυτόν τον κύκλο ο θυμός αυτός μπορεί να γίνει τόσο ανεξέλεγκτος που μπορεί να καταστρέψει τη σχέση μας.

Μάλιστα, όσο περισσότερο αρνούμαστε να αναγνωρίσουμε τον θυμό μας, άσχετα από πού προέρχεται, τόσο πιο άγριο γίνεται το ξέσπασμα του, ή εξίσου άσχημα, να μετατραπεί σε λανθάνουσα (υπόγεια) επιθετικότητα ή και να στραφεί εναντίον μας, μασκαρεμένος κατάθλιψη. Βλέπεις, ο θυμός είναι ένα αρχέγονο, πρωτόγονο, αλλά ταυτόχρονα και πολύ χρήσιμο συναίσθημα που έχει σκοπό να προστατέψει τα κεκτημένα μας και αν μάθουμε να το κατευθύνουμε σωστά, μπορεί πράγματι να αποδώσει. Δεν θέλει κόπο, θέλει τρόπο...

Για να το πετύχεις, πρέπει καταρχάς να εντοπίσεις τις καταστάσεις εκείνες που φουντώνουν τον θυμό σου πριν αυτός διογκωθεί και σε κάνει να χάσεις τον έλεγχο. Μου λες ας πούμε, ότι θυμώνεις με τον σύντροφο σου όταν νιώθεις να θίγεσαι. Το γεγονός ότι αναγνωρίζεις ένα συναίσθημα πίσω από τον θυμό σου είναι πολύ θετικό. Εξίσου θετικό θα ήταν αν μπορούσες να σκεφτείς γιατί αυτό το συγκεκριμένο συναίσθημα είναι τόσο απειλητικό για σένα. Μήπως κάποιες παλιότερες, αντίστοιχες εμπειρίες σου (ακόμη κι από τα παιδικά σου χρόνια) σε είχαν κάνει να πονέσεις πολύ και να νιώθεις αβοήθητη; Αν το βρεις αυτό θα έχεις κάνει παραπάνω από τη μισή δουλειά γιατί θα έχεις βρει τη ρίζα του θυμού σου. Έτσι θα ξέρεις πραγματικά γιατί θυμώνεις τόσο πολύ και θα μπορέσεις να βάλεις τα πράγματα στις σωστές τους διαστάσεις.

Από εκεί και πέρα τα πράγματα είναι πολύ πιο απλά, αρκεί να προλάβεις να εκφράσεις τον θυμό σου εγκαίρως και με εύστοχο τρόπο. Δηλαδή, ακριβώς μόλις αρχίσεις να νιώθεις ότι έρχεται το επόμενο ξέσπασμα, θύμισε στον εαυτό σου γιατί θυμώνεις πραγματικά και εξήγησε το στον σύντροφο σου με απλά λόγια, μένοντας πάντα εστιασμένη σ' αυτό που συμβαίνει μέσα σου εκείνη τη στιγμή. Παράδειγμα: όταν λες/κάνεις αυτό γίνομαι έξαλλη γιατί φοβάμαι ότι δεν είμαι σημαντική για σένα.

Για να δουλέψει αυτή η διαδικασία, είναι σημαντικό να μιλάς μόνο για τον εαυτό σου και το πώς νιώθεις κι όχι για το τι πιστεύεις ότι μπορεί να σκέφτεται ή να νιώθει ο άλλος. Π.χ. είναι λάθος να πεις "...γίνομαι έξαλλη γιατί μου δείχνεις ότι αδιαφορείς για μένα", γιατί αυτή η φράση ακούγεται σαν κατηγορία, βάζει τον άλλο σε αμυντική θέση και αυτόματα κλείνει όλα τα κανάλια της επικοινωνίας μεταξύ σας.

Εξίσου σημαντικό είναι να μείνεις στο τώρα. Οι λέξεις πάντα-ποτέ και "τότε που..." είναι το ίδιο αρνητικές γιατί σε βγάζουν από τον στόχο σου που είναι να διαπραγματευτείς αυτό που συμβαίνει τώρα και οδηγούν σε γενικευμένη σύρραξη.

Ξέρω ότι όλο αυτό ακούγεται κάπως δύσκολο και σίγουρα χρειάζεται κάποια προετοιμασία και εξάσκηση από την πλευρά σου, αλλά αν το δοκιμάσεις θα δεις ότι θα σου είναι πολύ πιο εύκολο να εκφράσεις τον θυμό σου, χωρίς να χάσεις τον έλεγχο. Μπορεί να μην τα καταφέρνεις κάθε φορά, αλλά όσο το δουλεύεις, τόσο πιο φυσικά θα σου βγαίνει. Παράλληλα, μπορείς να χρησιμοποιήσεις και μερικές πιο απλές τεχνικές, όπως το να μετρήσεις μπρος-πίσω μέχρι το δέκα πριν αρχίσεις να μιλάς, ν' ασχοληθείς με κάτι άλλο μέχρι να βρεθείτε οι δυο σας (το κοινό ποτέ δεν βοηθάει σ' αυτές τις καταστάσεις) ή ακόμη και να απομακρυνθείς προσωρινά από τον σύντροφο σου, μέχρι να βάλεις τις σκέψεις σου σε τάξη.

Βέβαια, αν παρά τις φιλότιμες προσπάθειες σου δεις ότι εκείνος συνεχίζει το ίδιο βιολί ή και σε προκαλεί ακόμα περισσότερο για να σε δει να αντιδράς, τότε ίσως θα πρέπει να σκεφτείς ότι ο συγκεκριμένος σύντροφος δεν κάνει για σένα, ή έστω ότι χρειάζεστε κάποιου είδους επαγγελματική βοήθεια ως ζευγάρι, προκειμένου να επικοινωνήσετε.

Σε κάθε περίπτωση η σωστή διοχέτευση του θυμού σου, μόνο σε καλύτερους δρόμους μπορεί να σε βγάλει.

Γίνε φίλος της θείας Λουκίας και στο FaceBook

ΧΡΟΝΟΜΗΧΑΝΗ