Για σκασιμο ειμαι! | σχεσεις & sex , θεια λουκια , της καρδιάς | womenonly.gr
6:17
3/10/2014

Για σκασιμο ειμαι!

mail to Εκτυπώστε το Αρθρο
@
Ρενα

Νομιζω οτι δεν εχει ξεχασει την πρωην του που ηταν μαζι 4 χρονια! Εχει παντου δικα της πραγματα στο σπιτι και παλια μηνυματα στο φεισμπουκ!

Κομψά, σέξυ και θηλυκά εσώρουχα σε ποικιλία σχεδίων και χρωμάτων, στην καλύτερη ποιότητα, μόνο στο loveJoy.gr. Απόκτησέ τα εδώ!

Καλησπερα Θεια Λουκια. Με λενε Κατερινα και ειμαι 19 χρονων. Με το αγορι μου ειμαι κοντα 2 χρονια μαζι και δηλωνω οτι ναι ειμαι καχυποπτη και καμια φορα δεν το ελεγχω αλλα ΜΟΝΟ αν ο αλλος μου δωσει καποιο δικαιωμα! Για να μην πολυλογω νομιζω οτι δεν εχει ξεχασει την πρωην του που ηταν μαζι 4 χρονια! Εχει παντου δικα της πραγματα στο σπιτι και παλια μηνυματα στο φεισμπουκ!! Του λεω οτι ακομα την θελει και οτι δεν ειμαι ηλιθια και μου λεει οτι ολο ξεχναει να τα πεταξει! Δεν ξερω πως να αντιδρασω πλεον!!! ΒΟΗΘΕΙΑΑΑ!!! :(

Γίνε φίλος της θείας Λουκίας και στο FaceBook

Ρένα μου, όταν λες ότι έχει "δικά της πράγματα στο σπίτι" τι ακριβώς εννοείς; Αν εννοείς προσωπικά της αντικείμενα (ρούχα, βούρτσες, παντοφλάκια κ.λπ.) τα οποία δεν έχουν καμιά πρακτική χρησιμότητα για τον ίδιο, τότε έχεις κάθε δίκιο να συγχύζεσαι, αφού αυτά θα έπρεπε να της τα είχε επιστρέψει ή να τα είχε ξεφορτωθεί ήδη από την αρχή του χωρισμού τους.

Σ' αυτή την περίπτωση κι εφόσον εκείνος "ξεχνάει" να τα αποχωριστεί, μπορείς να τα συγκεντρώσεις η ίδια και να τα δωρίσεις σε κάποια φιλανθρωπική οργάνωση από τις πολλές που υπάρχουν και έχουν ανάλογες ανάγκες, ή –εναλλακτικά- να αποχωρήσεις εσύ από τη σχέση αυτή που φαίνεται να μην είναι αρκετά υγιής και ισορροπημένη.

Αν πάλι εννοείς χρηστικά αντικείμενα (π.χ. κούπες, τασάκια, πετσέτες) ή δώρα οποιουδήποτε είδους του είχε κάνει εκείνη στη διάρκεια της σχέσης τους, τότε δεν είναι λογικό να συγχύζεσαι αφού αποτελούν μέρος της "περιουσίας" του, κάτι σαν "λάφυρα πολέμου" από την προσωπική του ιστορία στο πεδίο των ερωτικών σχέσεων τα οποία όλοι οι άνθρωποι διατηρούν λίγο-πολύ.

Το ίδιο ισχύει και για τα μηνύματα που είχαν ανταλλάξει οι δυο τους την εποχή που υπήρξαν ζευγάρι: είναι απλά ένα τεκμήριο με καθαρά ιστορική αξία, σαν ένα είδος σημειώσεων από ένα προηγούμενο κεφάλαιο που σκοπό έχει να του θυμίζει τη συναισθηματική πορεία του καθώς μεγαλώνει κι ωριμάζει.

Αν ήσασταν γεννημένοι καμιά εικοσαριά χρόνια νωρίτερα, το πιθανότερο είναι ότι αντί για τα μηνύματα στο Φέισμπουκ, εκείνος θα φύλαγε συγκεντρωμένα στο βάθος κάποιου συρταριού τις φωτογραφίες, τα γράμματα, τις κάρτες και τα τηλεγραφήματα που πιθανότατα θα είχαν ανταλλάξει μέσα στα τέσσερα χρόνια της σχέσης τους, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα νοσταλγούσε εκείνη την περίοδο.

Στην προ-ιντερνετική εποχή, μια τέτοια αναμνηστική συλλογή ήταν κάτι αναμενόμενο από κάποιον που είχε μια στοιχειώδη έστω προσωπική ιστορία και δεν θα αποτελούσε σημείο τριβής σε μια νέα ερωτική σχέση –εκτός βέβαια κι αν ο… συλλέκτης ξημεροβραδιαζόταν βουρκωμένος επάνω από τον μικρό του θησαυρό φυλλομετρώντας ξανά και ξανά τα τεκμήρια εκείνης της αγάπης που δεν είχε την τύχη να επιβιώσει στον χρόνο…

Ακριβώς το ανάλογο ισχύει και για τα όποια προσωπικά μηνύματα ή φωτογραφίες διατηρεί κάποιος στο αρχείο του σήμερα, σε ηλεκτρονική μορφή: δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια απόδειξη της προηγούμενης εμπειρίας μας, στην οποία οφείλουμε αυτό που είμαστε σήμερα και η οποία δεν απειλεί με κανένα τρόπο τα κεντρικά πρόσωπα της ερωτικής μας ζωής στο σήμερα.

Μάλιστα, αν το σκεφτείς λίγο καλύτερα, θα καταλάβεις ότι εκείνη η σχέση τον έχει "εκπαιδεύσει" στο να γίνει ο σύντροφος που είναι σήμερα για σένα και γι' αυτό θα πρέπει να νιώθεις ευτυχής που υπήρξε.
Αντίθετα, η ανταγωνιστική στάση που κρατάς απέναντι στο παρελθόν του φανερώνει μια υπερβολική ανασφάλεια, η οποία υποβαθμίζει τόσο εσένα την ίδια, όσο και την ποιότητα της σχέσης σας.

Άλλωστε, αν όντως εκείνος ήταν κολλημένος με την πρώην του, για ποιο λόγο έχει μείνει μαζί σου δυο χρόνια τώρα, παρά την γκρίνια σου και τις ανασφάλειες σου; Το πιο εύκολο είναι να σκεφτείς ότι σε θέλει, παρά να βασανίζεσαι και να αυτό-υποτιμάς την αξία σου…
 

ΧΡΟΝΟΜΗΧΑΝΗ