Απογοητεύτηκα από τον συζυγό μου | σχεσεις & sex , θεια λουκια , της καρδιάς | womenonly.gr
14:27
12/2/2014

Απογοητεύτηκα από τον συζυγό μου

mail to Εκτυπώστε το Αρθρο
@
ΝΚ, 26

Έχω κουραστεί με την γκρίνια του, την επικριτικότητά του, τα νεύρα του, την κακία που δείχνει προς άλλους. Δεν ξέρω αν είναι λάθος το να απιστήσω ή το να μείνω δυστυχισμένη...

Κομψά, σέξυ και θηλυκά εσώρουχα σε ποικιλία σχεδίων και χρωμάτων, στην καλύτερη ποιότητα, μόνο στο loveJoy.gr. Απόκτησέ τα εδώ!

Τον σύζυγό μου τον ερωτεύτηκα, του το έδειξα και τον κέρδισα. Μαζί του (προ γάμου) έχω να θυμάμαι πολλές πολλές ευχάριστες στιγμές. Σήμερα εγώ 26 αυτός 31, μετράμε μαζί 8 χρόνια εκ των οποίων τα 4 με εμένα να σπουδάζω, το 1 απλής συγκατοίκησης και τα υπόλοιπα 3 ως παντρεμένοι. Να σημειώσω βέβαια ότι τα σχέδια που κάναμε άλλαξαν τελείως απρόσμενα, διότι ο ίδιος έπρεπε λόγω δουλειάς να μετακομίσει σε άλλη πόλη, αλλάζοντας ριζικά τη ζωή του. Για μένα δεν ήταν τόσο άσχημο το γεγονός, αφού ήμουν μαζί του. Μου αρκούσε αυτό. Ενώ όλα έδειχναν πως θα ειμαστε ευτυχισμένοι (όμορφες στιγμές, ταξίδια, ξενύχτια, έρωτας, φίλοι) ξαφνικά εκείνος, μεσα στον 1ο χρόνο έγγαμου βίου άρχισε να γεροντοκορίζει. Βαριόταν τα πάντα, τη δουλειά του, τις βόλτες, την παρέα μας, του έλλειπε η ζωή που είχε πριν μετακομίσει κ.λ.π.... Τον στήριξα λέγοντάς του πως η ζωή μας είναι όμορφη, κανουμε καινούρια πράγματα, κάναμε καινούριες παρέες, αλλάξαμε ενδιαφέροντα και πολλά τέτοια. Είμαι πολυ θετικός και χαρούμενος άνθρωπος και με ενοχλεί όταν βλέπω γρίνια και κατσουφιά...

Ο καιρός λοιπόν πέρασε και ο ίδιος αντί να το ξεπερνά, δυστυχώς γινόταν χειρότερα. Τότε άρχισα να κουράζομαι. Η κατάσταση πλέον ήταν ανυπόφορη. "Πάμε μια βόλτα" έλεγα εγώ, "και που να πάμε", έλεγε αυτός.... Μέχρι που άρχισα να βγαίνω για κανένα καφεδάκι με παιδιά από τη δουλειά. Τουλάχιστον γελούσα, γελούσα, γελούσα. Όταν επέστρεφα σπίτι έβλεπα έναν "παππου" με την ρόμπα και την τηλεόραση.  Την περίοδο λοιπόν αυτή, μέσα στην παρέα από τη δουλειά ήταν και ένας συνάδερφος που με έκανε να νιώθω πως είμαι το επίκεντρο της προσοχής του. Ένιωθα τέλεια...Μου έδειχνε ότι του αρέσουν τα αστεία μου, η παρέα μου...ΕΓΩ!!! Δεν πέρασε πολύς καιρός όπου ανάμεσα μας αναπτύχθηκε μια πλατωνική σχέση, ένας παθιασμένος έρωτας (με εμένα να φοβάμαι να επενδύσω πάνω του γιατί τον συζυγό μου τον αγαπούσα και δεν ήθελα να χαλάσω το γάμο μου). Έδωσα τέλος φεύγοντας από τη δουλειά μου, αφού πρώτα είχαμε ανταλλάξει άπειρα μηνύματα, αφού με είχε κάνει να νιώθω θεά. Προτίμησα να μείνω άνεργη παρά να καταστρέψω τη ζωή μου... Το επόμενο διαστημα με βρήκε να κλαίω κρυφά, να τον σκέφτομαι και να μου λείπει. Βγήκα όμως νικήτρια. Ήξερα τον εαυτό μου... Ήθελα τον άντρα μου και θα τον ξανακέρδιζα και όντως έτσι έγινε... Γυρίσαμε στην προηγούμενη ρότα της ζωή μας. Εκείνος βγήκε από το τέλμα του και εγώ ήμουν πάλι χαρούμενη και ευτυχισμένη στο πλευρό του. Αποκτήσαμε και παιδάκι. Το πρόβλημα ξέρετε ποιο είναι πάλι; Ότι ο άντρας μου αφοσιώθηκε πολύ στο παιδί μας και με απογοητεύει, γιατί έχει ξεχάσει ότι εγώ είμαι η μαμά αλλά και η γυναίκα του. Εκεί που με θαύμαζε πριν γεννήσω, ξαφνικά νομίζει πως όλα τα κάνει καλύτερα από μένα, μου φέρεται σαν να είμαι άχρηστη. Να σημείωσω πως δουλεύω, το παιδί μου πάντα το έχω περιποιημένο, το σπίτι μου λάμπει και το σπιτικό φαγητό δεν λείπει ούτε μέρα από το τραπέζι μας. Τί άλλο πρέπει να κάνει μια γυναίκα για να αξίζει; Έχω κουραστεί με όλα αυτά, με την γκρίνια του, την επικριτικότητά του, τα νεύρα του, την κακία που δείχνει προς άλλους. Ο άνθρωπος αυτός δεν έχει καμία σχέση μ'αυτόν που ήταν προ γάμου. Πλέον είμαστε μέσα στο σπίτι και δεν του μιλάω, γιατί πολύ απλά δεν δέχεται τις απόψεις μου και καταλήγουμε σε διαπληκτισμούς. Το κερασάκι λοιπόν σε όλη αυτήν την απογοήτευση είναι το ό,τι εντελώς τυχαία, συνάντησα τον συνάδερφο που τότε προσπάθησα να ξεχάσω. Φυσικά δεν νιώθω όπως έννιωθα τότε, αλλά είμαι πρόθυμη να το ξαναζήσω προκειμένου να δω τον εαυτό μου να γελά. Δεν ξέρω αν είναι λάθος το να απιστήσω ή το να μείνω δυστυχισμένη με έναν άνθρωπο που δεν με εκτιμά... Ξερω πως σας κουρασα αλλά σκέφτομαι να επισκεφτώ και έναν ειδικό προκειμένου να πω και άλλες πολλές λεπτομέρειες επί του θέματος... Ευχαριστώ εκ των προτέρων!

Γίνε φίλος της θείας Λουκίας και στο FaceBook

Κοίτα, απιστήσεις, δεν απιστήσεις, αυτή τη στιγμή ο πρώην συνάδελφος -ακόμη κι αν είναι ο καλύτερος άνθρωπος του κόσμου- λειτουργεί στη ζωή σου ως δεκανίκι και σίγουρα δεν μπορεί να σου λύσει το βασικό πρόβλημα του τι θα κάνεις με τον γάμο σου.

Όπως μου τα λες τα πράγματα, ο άντρας σου είναι πολύ ανταγωνιστικός απέναντι σου και πιθανόν να έχει σοβαρά προβλήματα με την οικειότητα και πολλές προκαταλήψεις για τις συζυγικές και γονεϊκές σχέσεις. Επίσης, η συμπεριφορά του μαρτυρά κάποιο είδος κατάθλιψης και γι' αυτό δεν θα πρέπει να την παίρνεις τόσο προσωπικά.

Άλλωστε, η προσωπική σου αξία μέσα σε μια σχέση δεν πρέπει να εξαρτάται από το πόσο αποδοτική είσαι στους διάφορους ρόλους που έχεις αναλάβει (μητέρα, σύζυγος, εργαζόμενη, νοικοκυρά), αλλά από το πόσο καλή επικοινωνία έχεις με τον σύντροφο σου και πόσο αρμονικά και ικανοποιητικά μπορείτε να ζείτε μαζί την κάθε μέρα, τόσο στις χαρές, όσο και στις δυσκολίες.

Απ' ότι μου λες όμως, ο σύζυγος σου δεν σου αφήνει τέτοια περιθώρια και απ' ότι φαίνεται το πρόβλημα πηγάζει από εκείνον. Αν θέλεις λοιπόν να δώσεις μια ακόμη ευκαιρία σ' αυτόν τον γάμο -ο οποίος μπορεί να μην θέλεις να το παραδεχτείς, αλλά οφείλω να σου πω ότι πνέει τα λοίσθια- το καλύτερο θα ήταν να κάνεις μια ανοιχτή συζήτηση μαζί του για το ότι δεν περνάτε πια καλά μαζί και να του ζητήσεις να επισκεφτείτε μαζί κάποιον σύμβουλο γάμου, για να σας βοηθήσει να λύσετε τις συγκρούσεις που απειλούν την ενότητα της οικογένειας σας.

Βλέπεις, το να επισκεφτείς μόνη σου κάποιον ειδικό, δεν πρόκειται ν' αλλάξει και πολλά, αφού όσο καλή διάθεση και μεγαλοψυχία αν δείξεις, αν ο άντρας σου δεν συνεργαστεί και αν δεν αλλάξει τροπάριο, πάλι δυστυχισμένη θα είσαι κοντά του και κανένας εραστής δεν θα μπορέσει να σε γλιτώσει.

ΧΡΟΝΟΜΗΧΑΝΗ