Μία αλήθεια για τις ανθρώπινες σχέσεις που δεν μας τιμά ιδιαίτερα | σχεσεις & sex | womenonly.gr
ΒΡΙΣΚΕΣΤΕ ΕΔΩ: ΑΡΧΙΚΗ / ΣΧΕΣΕΙΣ & SEX
21:30
14/9

Μία αλήθεια για τις ανθρώπινες σχέσεις που δεν μας τιμά ιδιαίτερα

mail to Εκτυπώστε το Αρθρο

Όσα χρόνια κι αν περάσουν, η επιστήμη της ψυχολογίας θα μας μαθαίνει κι άλλα για το κεφάλαιο "σχέσεις". Όχι όλα ευχάριστα.

Ένα από αυτά είναι η ύπαρξη και τα κίνητρα μίας πολύ συγκεκριμένης ανθρώπινης συμπεριφοράς που δεν μας τιμά ως είδος.

Αλήθεια, είχες αναρωτηθεί ποτέ τι ποσοστό ανθρώπων θα προτιμούσαν να βγουν και οι ίδιοι χαμένοι αρκεί να γνώριζαν πως οι συνάνθρωποί τους είναι σε χειρότερη θέση από τους ίδιους;

Διαβάστε ακόμη: Γυναίκες… ακαταμάχητες: Έρευνα αποκαλύπτει τα 20 χαρακτηριστικά που «τρελαίνουν» τους άνδρες

Αυτό ακριβώς υποστηρίζει ότι συμβαίνει νέα έρευνα που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό «Science Advances» η οποία βασίστηκε σε στοιχεία που προέκυψαν όταν 541 εθελοντές κλήθηκαν απλά να παίξουν ένα τυχερό παιχνίδι.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, το 30% των συμμετεχόντων, προτίμησε να αγνοήσει ένα μεγάλο βραβείο, αρκεί με αυτόν τον τρόπο να μείωνε τις πιθανότητες των υπολοίπων να κερδίσουν. Σα να λέμε λοιπόν, ότι ένας στους τρεις είναι πρόθυμος να βγει χαμένος, αρκεί το ίδιο –ή και κάτι χειρότερο- να συμβεί σε κάποιον συνάνθρωπό του.

Μάλιστα, από την έρευνα προέκυψε ότι το 30% των ανθρώπων ανήκουν στην κατηγορία των ζηλόφθονων με το υπόλοιπο ποσοστό να μοιράζεται στα ίσα ανάμεσα στους αισιόδοξους, τους απαισιόδοξους και σε εκείνους που έχουν δυσκολία να εμπιστευτούν.

Διαβάστε ακόμη: Γυναίκες VS άντρες: Τα 10 επαγγέλματα που μας κάνουν πιο γοητευτικούς στα sites γνωριμιών

«Οι άνθρωποι αυτοί χαρακτηρίζονται από αισθήματα ζήλιας, εμμονής με το status τους και έλλειψης εμπιστοσύνης. Τα αποτελέσματα της εν λόγω έρευνας αντικρούουν παλαιότερες θεωρίες, που αντιμετώπιζαν τους ανθρώπους ως κατεξοχήν... λογικά πλάσματα», σημειώνει ο καθηγητής Yamir Moreno του Πανεπιστημίου της Σαραγόσα, επικεφαλής της έρευνας.

Μήπως λοιπόν να σκεφτόμαστε λίγο περισσότερο και να μην αφήνουμε το συναίσθημα να μας ορίζει;