Αρετή Χαρτοφύλακα: «Σε αυτή τη χρονική στιγμή είναι σημαντικό οι άνθρωποι να μιλούν μέσα από τη δική τους τη ζωή» | κοσμικα , interview | womenonly.gr
ΒΡΙΣΚΕΣΤΕ ΕΔΩ: ΑΡΧΙΚΗ / ΚΟΣΜΙΚΑ / INTERVIEW
11:04
31/8

Αρετή Χαρτοφύλακα: «Σε αυτή τη χρονική στιγμή είναι σημαντικό οι άνθρωποι να μιλούν μέσα από τη δική τους τη ζωή»

mail to Εκτυπώστε το Αρθρο

«Αληθινές γυναίκες» 

Η Αρετή Χαρτοφύλακα μέσα από το βιβλίο της παροτρύνει όλες τις γυναίκες να παρατηρήσουν από απόσταση τη ζωή τους και να ανακαλύψουν τα βαθύτερα τους συναισθήματα. Οι «Αληθινές γυναίκες» θα δώσουν την ώθηση ώστε ή κάθε μια να αναγνωρίσει τον εαυτό της, να πάρει δύναμη και να περιορίσει τον ψυχικό της πόνο. 

Η Αρετή Χαρτοφύλακα αποτελεί πρότυπο δυναμισμού και ομορφιάς. Έχει ασχοληθεί με τη μουσική, τη ζωγραφική, τη μαγειρική, την ποίηση και τώρα με τη συγγραφή. Τα τελευταία χρόνια δραστηριοποιείται επαγγελματικά στον τομέα της διακόσμησης εσωτερικού χώρου και είναι ιδιοκτήτρια της aretiinteriors.com και της Old Town Luxury Suites, ενώ ταυτόχρονα σπουδάζει ψυχολογία.

Το πρώτο της συγγραφικό εγχείρημα που φέρει τον τίτλο «Αληθινές Γυναίκες» πραγματεύεται το ζήτημα της βίας που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες στην κοινωνία και στις διαπροσωπικές τους σχέσεις.

Αρετή Χαρτοφύλακα μίλησε αποκλειστικά στο Womenonly.gr και τον Γιώργο Μουλά και μας βάζει στον κόσμο των Αληθινών γυναικών που συνάντησε. 

Interior designer, σεφ, ζωγράφος, τραγουδίστρια και συγγραφέας. Αναμφίβολα η τέχνη δείχνει να σας έχει κερδίσει. Θέλω να μου μιλήσετε αρχικά για το τι είναι η Τέχνη για εσάς.

Η τέχνη είναι ζωή για μένα. Αυτό ήταν πάντοτε. Ανέκαθεν πίστευα ότι η ζωή χωρίς την τέχνη είναι άδεια. Είναι ένας τρόπος έκφρασης για μένα. Ένας τρόπος να διεισδύσει κανείς στον εαυτό του και να περάσει το μήνυμα του σε έναν άλλο άνθρωπο. Δεν μπορώ να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς την τέχνη. Όπως το λέτε ακούγεται σαν κάτι εντυπωσιακό, για μένα δεν είναι εντυπωσιακό, είναι τρόπος ζωής, τρόπος αντίληψης. 

«Αληθινές Γυναίκες» o τίτλος του βιβλίου σας. 

Το βιβλίο είναι εμπνευσμένο από 15 αληθινές ιστορίες γυναικών οι οποίες έχουν υποστεί βία και όχι απαραίτητα σωματική μέσα στις σχέσεις τους. Αναφέρεται σε ενδοοικογενειακή βία και στην συντροφική βία η οποία ξέρετε ότι είναι πολλές φορές ύπουλη και δεν φαίνεται, δεν είναι εύκολα αντιληπτή. Μέσα από τις ιστορίες αυτών των γυναικών φαίνεται το μέγεθος του προβλήματος. 

Οι ηρωίδες του βιβλίου σας ταυτίζονται με τις γυναίκες που το προηγούμενο διάστημα μίλησαν ανοιχτά για την κακοποίηση όσον αφορά και το κίνημα MeToo;

Σίγουρα ταυτίζονται γιατί η δυναμική της βίας είναι ακριβώς η ίδια, δηλαδή υπάρχει ένας εξουσιαστής και ένας εξουσιαζόμενος, ένας άνδρας δηλαδή που θέλει να αποκτήσει τον έλεγχο της γυναίκας. Δεν έχει σημασία ποια είναι η σχέση ακριβώς γιατί στο κίνημα MeΤοο δεν έχει αναφερθεί σχέση διαπροσωπική, έχει αναφερθεί επαγγελματική σχέση στην οποία, έχει ξεπεράσει ο εξουσιαστής τα όρια και έχει προσπαθήσει να επιβληθεί και να επιβάλει τον εαυτό του με βίαιο τρόπο. Φυσικά και μπορούν να ταυτιστούν γιατί αυτό είναι σημάδι την έμφυλης βίας που αφορά το φύλο και όχι τη σχέση.

Πόσο χρόνο σας πήρε για να συλλέξετε το υλικό;

Το υλικό ήταν πολλά χρόνια σε μένα και δεν μου πήρε αρκετό χρόνο. Ο μόνος χρόνος που χρειάστηκε ήταν για να συγκροτήσω τον εαυτό μου ώστε να μπω στην θέση της γυναίκας «θύμα» και να μπορέσω να γράψω από τη δική της οπτική που ήταν και ο πρωταρχικός μου στόχος.

Επηρεαστήκατε όμως από το γεγονός ότι τώρα τα στόματα ανοίγουν;

Φυσικά, αυτό έγινε ευσυνείδητα, δεν το κατάλαβα καν αλλά ο λόγος που μάλλον ήρθε το βιβλίο αυτό στην συγκεκριμένη χρονική στιγμή και ένιωσα την ανάγκη να εκφράσω την άποψη της γυναίκας είναι αυτός, σίγουρα με επηρέασε. 

Θα ήθελα να μου πείτε και ποιο ήταν το κριτήριο της επιλογής των 15 γυναικών;

Θα μπορούσαν οι ιστορίες να μην τελειώνουν ποτέ, δυστυχώς. Να ήταν όχι 15 αλλά 150. Είχα σκοπό να γράψω περισσότερες αλλά ήθελα να βγει τώρα το βιβλίο. Το κριτήριο ήταν να δείξουμε στον κόσμο, στο σύνολο της κοινωνίας, διαφορετικές μορφές βίας που έρχονται με έναν ύπουλο τρόπο και είναι μη εύκολα αναγνωρίσιμες. Οπότε ήθελα απλώς να δείξω την ποικιλία της βίας σε όλες τις μορφές. Διάλεξα λοιπόν τις ιστορίες που αναδεικνύουν όσο περισσότερες μορφές βίας μπορούσα.

Εσείς προσωπικά έχετε βιώσει τη βία σε οποιαδήποτε μορφή;

Εύλογο το ερώτημα. Φυσικά! Είναι καλό να σου τύχει νωρίς και να φύγεις από τη σχέση. Ταυτόχρονα είναι κακό το να σου τύχει και να συνεχίσεις να μένεις στην σχέση με τον άνθρωπο που σου ασκεί τη βία. Ναι μου έχει τύχει και σε επαγγελματικό και σε προσωπικό επίπεδο. 

Άρα οι γυναίκες θεωρείτε ότι πρέπει να θέτουν τα όρια τους σε κάθε περίπτωση είτε αυτό αφορά επαγγελματική σχέση είτε προσωπική;

Οπωσδήποτε, πρέπει να θέτουν τα όρια τους αλλά για να θέσεις τα όρια σου σε ένα τρίτο πρόσωπο πρέπει πρώτα να τα γνωρίζεις εσύ η ίδια. Αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό και το πρόβλημα προκύπτει από το γεγονός ότι οι γυναίκες δεν γνωρίζουμε ποια ακριβώς πρέπει να είναι τα δικά μας όρια και τι είμαστε υποχρεωμένες να δεχτούμε και τι όχι. Είμαστε γαλουχημένες σε μία πατριαρχική κοινωνία με αξίες οι οποίες μας επιβάλλουν με έναν τρόπο και να ανεχόμαστε συμπεριφορές που δεν θα έπρεπε. 

Όλα αυτά φαντάζομαι με έναν τρόπο τα έχετε περάσει και στις κόρες σας;

Σίγουρα. Έχουμε κάνει πάρα πολλές κουβέντες γιατί οι κόρες μου είναι ενήλικες και οι δύο οπότε έχουν βρεθεί και αυτές αντιμέτωπες με την πατριαρχεία, με τη διάκριση των δύο φύλων στην εποχή τους. Παρόλο που είναι νέα κορίτσια, έχουν βρεθεί και οι δύο αντιμέτωπες με τη βία. Οπότε έχει τεθεί πολλές φορές το ερώτημα και πολλές φορές το έχουμε συζητήσει. Άλλωστε σπουδάζουν και οι δύο αντικείμενα σχετικά με τις ανθρώπινες σχέσεις. Η μεγάλη σπουδάζει Κοινωνικές επιστήμες και η μικρή Παιδαγωγικά οπότε εκείνη έχει πάρει διαφορετικά το μήνυμα. Θεωρεί πως για να λυθεί το πρόβλημα πρέπει να δούμε τον άνθρωπο στα πρώτα χρόνια της ζωής του, να πάμε στην παιδική του ηλικία.

Μία αναγνώστρια που θα διαβάσει το βιβλίο σας θα μπορέσει να έρθει σε επαφή μαζί σας;

Φυσικά, είμαι πάντα ανοιχτή και θα έχει μεγάλο ενδιαφέρον και για μένα να συζητήσω και άλλες εμπειρίες. Το γεγονός ότι κάποια γυναίκα μπορεί να έχει την ανάγκη να μου μιλήσει σημαίνει ότι το βιβλίο έχει επιτελέσει τον σκοπό του, δηλαδή ότι βοήθησε τη γυναίκα να ανοιχτεί. Αφενός να παραδεχτεί στον εαυτό της πρώτα απ΄όλα ότι έχει βιώσει μία τέτοια κατάσταση και αφετέρου να ανοιχτεί και να μιλήσει. Αυτό είναι σπουδαίο, είναι επιτυχία για μένα.

Το βιβλίο θα μπορούσε να παρακινήσει και έναν άνδρα που θα το διαβάσει, να ξεφύγει στην ουσία από όλο αυτό που έχει προκαλέσει σε μία γυναίκα;

Το βιβλίο δεν απευθύνεται μόνο σε γυναίκες και πρέπει να γίνει σαφές αυτό. Απευθύνεται και στα δύο φύλα. Είτε ένας άνδρας είτε μία γυναίκα θα πρέπει να καταλάβει από τη δική του οπτική το πρόβλημα. Δηλαδή ακόμη και ένας άνδρας που ταυτίζεται με έναν ήρωα του βιβλίου ο οποίος ασκεί τη βία. Δεν θεωρώ ότι όλοι οι άνδρες είναι τέρατα. Πολλές φορές αυτές οι συμπεριφορές είναι αποτέλεσμα του τρόπου με τον οποίο έχουν μεγαλώσει γιατί και οι ίδιοι μέσα σε αυτό δεν είναι ευτυχισμένοι. Σίγουρα θα βοηθήσει και έναν άνδρα το βιβλίο να καταλάβει ότι ασκεί βία ή ότι αυτή η συμπεριφορά δεν ωφελεί πουθενά ή ότι πληγώνει τη σύντροφο του γιατί πολλές φορές μπορεί ούτε ο ίδιος να μην το ξέρει. Ο «έλεγχος» γενικά και το «είσαι κτήμα μου» μπορεί να έρχονται ασυνείδητα, οπότε το βιβλίο θα τον βοηθήσει να δει. Ίσως και μέσα του να κοιτάξει και να αναθεωρήσει τη στάση ζωής του.

Είχαμε και την παρουσίαση του βιβλίου εδώ στην Κέρκυρα. Θα ήθελα να μου πείτε πως νιώθετε που το συγγραφικό σας έργο ξεκινά από τον τόπο καταγωγής σας; 

Νιώθω πολύ όμορφα και έχω μεγάλη συγκίνηση για αυτό. Για μένα η Κέρκυρα είναι η ιδιαίτερη πατρίδα μου. Είναι ο τόπος από τον οποίο προέρχομαι οπότε και το βιβλίο μου νομίζω είναι σημαντικό γιατί σαν πνευματικό μου παιδί πρέπει να ξεκινήσει από εδώ. Με συγκινεί βαθιά αυτό.

Τα όνειρα σας για το μέλλον;

Συγγραφικά, ήδη στο μυαλό μου υπάρχει το νέο βιβλίο. Ήδη δουλεύω προς αυτή την κατεύθυνση. Πάντοτε σκέφτομαι γιατί είμαι άνθρωπος της προσφοράς, ένα βιβλίο να έχει ένα λόγο ύπαρξης, δηλαδή να βοηθήσει άλλους ανθρώπους, να δώσει ένα μήνυμα, να περάσει κάτι το οποίο ίσως δεν είναι πολύ εύκολο να ακουστεί στις μέρες μας ή και στο παρελθόν. Πάντοτε προς αυτή την κατεύθυνση με βάση την πραγματική ζωή, με βάση δηλαδή αληθινά γεγονότα, μου αρέσουν οι πραγματικές ιστορίες ανθρώπων γιατί θεωρώ ότι έχουν άλλη αξία. Διαφορετικά αγγίζει το κοινό μία πραγματική ιστορία. Νιώθω ότι σε αυτή τη χρονική στιγμή είναι σημαντικό οι άνθρωποι να μιλούν μέσα από τη δική τους τη ζωή. 

Το βιβλίο "Αληθινές Γυναίκες" κυκλοφορεί από τις εκδόσεις "Ζενίθ"

 

ΧΡΟΝΟΜΗΧΑΝΗ