Το κείμενο της Έλενας Ακρίτα για την κατάσταση στον ΔΟΛ έχει γίνει viral | κοσμικα , gossip | womenonly.gr
ΒΡΙΣΚΕΣΤΕ ΕΔΩ: ΑΡΧΙΚΗ / ΚΟΣΜΙΚΑ / GOSSIP
16:59
20/12/2016

Το κείμενο της Έλενας Ακρίτα για την κατάσταση στον ΔΟΛ έχει γίνει viral

mail to Εκτυπώστε το Αρθρο

Ονομαστή για την... πένα της και την ακρίβεια των όσων υπογράφει, η Έλενα Ακρίτα έκανε μια ιδιαίτερα φορτισμένη ανάρτηση στη σελίδα της στο Facebook

Έχοντας ζήσει όλη την ενήλικη ζωή της μέσα στα γραφεία του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη, από τα 18 της χρόνια μέχρι και τώρα, που ο Όμιλος ζει τις πιο δύσκολες στιγμές του, η Έλενα Ακρίτα αποφάσισε να εκφράσει δημόσια τη γνώμη αλλά και το συναίσθημά της απαντώντας και σε όλους εκείνους που "θριαμβολογούν" για τις τραγικές στιγμές που ζουν οι εργαζόμενοι.

Μέσα σε 5 ώρες, το εν λόγω ποστάρισμα (δες το στη συνέχεια) συγκεντρώνει περί τα 2.000 Likes ενώ τα σχόλια από κάτω έχουν πάρει... φωτιά.

Ιδού:

"ΔΟΛ, λοιπόν. Από σήμερα σωπαίνουμε όλοι οι εργαζόμενοι στα Νέα και στο Βήμα. Αδειάζουν τα γραφεία... ερημώνει το κτίριο. Οι συνάδελφοι βγαίνουν στη Μιχαλακοπούλου με τις κούτες αγκαλιά. Λουκέτο; Απεργία; Ανεργία; Θα μου πεις ούτε οι πρώτοι είμαστε ούτε οι τελευταίοι.
Προσωπικά έζησα εκεί όλη την ενήλικη ζωή μου. Από τα 18 μου χρόνια στον Ταχυδρόμο, στο Βήμα, στα Νέα. Φιλίες, αγάπες, έρωτες, χωρισμοί, παρέες που χάθηκαν, παρέες που άντεξαν. Τότε καπνίζαμε ακόμα στην Χρήστου Λαδά, τότε τρώγαμε παρέα τα μεσημέρια στο Κεντρικόν... τότε που στο 'Χάραμα' μας έβρισκε το χάραμα με τον Τσιτσάνη και τη Μπέλλου. Τότε που ο κυρ Σταύρος μας έφερνε καφέδες στα ξενύχτια της δουλειάς πάνω σε γραφομηχανές Olivetti. Δεν χαθήκαμε οι παλιοί μεταξύ μας. Σμίξαμε με τους καινούργιους και καινούργιες σχέσεις χτίσαμε.
Όλοι μαζί λοιπόν τώρα. Από την αρχή μέχρι το τέλος. Όυτε οι πρώτοι ούτε οι τελευταίοι.
Τώρα που σιγούν τα πληκτρολόγιά μας, να...ευχαριστήσουμε όλους όσους χάρηκαν με το τέλος μας, όσους τρίβουν τα χέρια τους, όσους αναφωνούν "ψόφος στους εργαζόμενους στον ΔΟΛ". Μα πάνω από όλα να ευχαριστήσουμε το σούπερ σωματείο μας την ΕΣΗΕΑ που με σταυρωμένα χέρια κι αμέτοχο βλέμμα παρακολουθούσε όλα τα τραγικά λάθη της εργοδοσίας χωρίς να κουνήσει το μικρό της δαχτυλάκι".

 

ΧΡΟΝΟΜΗΧΑΝΗ