Ντόρα και Κώστας Μπακογιάννης: Οι συγκινητικές αναρτήσεις για τα 30 χρόνια από τη δολοφονία του Παύλου Μπακογιάννη | κοσμικα , gossip | womenonly.gr
ΒΡΙΣΚΕΣΤΕ ΕΔΩ: ΑΡΧΙΚΗ / ΚΟΣΜΙΚΑ / GOSSIP
9:55
26/9

Ντόρα και Κώστας Μπακογιάννης: Οι συγκινητικές αναρτήσεις για τα 30 χρόνια από τη δολοφονία του Παύλου Μπακογιάννη

mail to Εκτυπώστε το Αρθρο
Κώστας, Ντόρα, Παύλος και Αλεξία Μπακογιάννη. Μια οικογενειακή φωτογραφία που έχει μοιραστεί μέσω social media o νυν δήμαρχος Αθηναίων.
<p>Κώστας, Ντόρα, Παύλος και Αλεξία Μπακογιάννη. Μια οικογενειακή φωτογραφία που έχει μοιραστεί μέσω social media o νυν δήμαρχος Αθηναίων.</p>

Ήταν πρωί Τρίτης, 26 Σεπτεμβρίου 1989 όταν ο Παύλος Μπακογιάννης έπεφτε νεκρός στην είσοδο της  πολυκατοικίας στην Οδό Ομήρου στην Αθήνα, όπου στεγαζόταν το γραφείο του. Την ευθύνη για τη δολοφονία του, που είχε συγκλονίσει την πολιτική -και όχι μόνο- επικαιρότητα των ημερών, είχε αναλάβει η τρομοκρατική οργάνωση «17 Νοέμβρη».

Ο Παύλος Μπακογιάννης και η Ντόρα ήταν παντρεμένοι από το 1974 και έχουν μαζί δυο παιδιά, τον Κώστα και την Αλεξία. Σήμερα, ο γιος και η σύζυγος του τιμούν τη μνήμη του με δυο πολύ ξεχωριστές αναρτήσεις.

Και πρώτα ο Κώστας Μπακογιάννης, που θέλησε να μοιραστεί δημόσια το συναίσθημά του. Το έκανε, λοιπόν, δημοσιεύοντας μια κοινή τους φωτογραφία, την οποία συνόδευσε μία ιδιαίτερα συγκινητική λεζάντα, στην οποία αναρωτιέται αν τον κάνει περήφανο, πράγμα που είναι και το καθημερινό ζητούμενό του.

"Τριάντα χρόνια τώρα, κάθε μέρα, σκέφτομαι διαρκώς ένα πράγμα. Αν σε κάνω υπερήφανο. Ελπίζω να τα καταφέρνω", γράφει ο δήμαρχος Αθηναίων και ιδού η φωτογραφία που μοιράστηκε για τη μαύρη, αυτή επέτειο.

 

 

Μια αντίστοιχα έντονα φορτισμένη ανάρτηση έκανε και η Ντόρα Μπακογιάννη, αναρτώντας μια φωτογραφία του αδικοχαμένου συζύγου της και μία μακροσκελή ανάρτηση.

Ιδού τι έγραψε:

 

Πέρασαν 30 χρόνια! Δεν πιστεύω ότι πέρασαν 30 χρόνια από τη στιγμή που χτυπούσαν 3 τηλέφωνα και το κουδούνι της πόρτας μαζί...
Σ΄αυτά τα 30 χρόνια είδα πολλά! Ανθρώπους που σε πίστεψαν, να κλαίνε και να σε θυμούνται.
Συναγωνιστές στη μάχη κατά της δικτατορίας, να καταθέτουν τις δικές τους μαρτυρίες.
Ευρυτάνες συμφιλιωμένους μετά τον εμφύλιο και τα χρόνια του διχασμού.

Είδα να χάνονται μάχες κατά της τρομοκρατίας, αλλά και να κερδίζονται.

Είδα το δολοφόνο σου να βγαίνει από τη φυλακή,
τον είδα να περπατάει στα πεζοδρόμια υπερήφανος, εκεί όπου σας σκότωσε.

Δεν είδα πολλές διαδηλώσεις ενάντια στην τρομοκρατία.

Ακόμα και μετά τη δολοφονία των παιδιών στην Marfin βρεθήκαμε πολύ λίγοι άνθρωποι.

Σ’ αυτά τα 30 χρόνια έκανα ό,τι μπορούσα για να τιμήσω τη μνήμη σου, πάνω απ΄όλα, τις αρχές και τις αξίες σου. Κάποιες φορές με επιτυχία, κάποιες άλλες όχι.

Ένα πράγμα όμως είναι σίγουρο! Τα παιδιά σου και τα εγγόνια σου μεγάλωσαν να αγαπούν και όχι να μισούν. Αυτό από μόνο του αξίζει πολλά.
Μερικές φορές είναι πολύ δύσκολο, όμως θα συνεχίσουμε Παύλο μου.

 

Και η φωτογραφία που μοιράστηκε:

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΧΡΟΝΟΜΗΧΑΝΗ