Νίκος Ζαχόπουλος: Καμιά δεν μπορεί να γίνει Αλίκη | κοσμικα , gossip | womenonly.gr
ΒΡΙΣΚΕΣΤΕ ΕΔΩ: ΑΡΧΙΚΗ / ΚΟΣΜΙΚΑ / GOSSIP
13:06
22/7/2008

Νίκος Ζαχόπουλος: "Καμιά δεν μπορεί να γίνει Αλίκη"

mail to Εκτυπώστε το Αρθρο
Οι προσωπογραφίες του έχουν τιμητική θέση στα σαλόνια και τα γραφεία πολλών επωνύμων και ο ενθουσιασμός των καλλιτεχνών που τα παρέλαβαν μπροστά στην τηλεοπτική κάμερα μεγάλος.

από την ΑΡΙΑΝΝΑ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ

Οι προσωπογραφίες του έχουν τιμητική θέση στα σαλόνια και τα γραφεία πολλών επωνύμων και ο ενθουσιασμός των καλλιτεχνών που τα παρέλαβαν μπροστά στην τηλεοπτική κάμερα μεγάλος. Ο γνωστός πορτρετίστας της ελληνικής τηλεόρασης και πολυτάλαντος ζωγράφος Νίκος Ζαχόπουλος βρέθηκε πρόσφατα στο Παρίσι για να παραδώσει ο ίδιος το πορτρέτο που φιλοτέχνησε για μια καταξιωμένη Ελληνίδα διεθνώς και πρέσβειρα Καλής Θελήσεως της UNICEF, τη Νάνα Μούσχουρη.

Καλεσμένος της πρέσβειρας Καλής Θελήσεως του ONUSIPA και της Fondation Action Grecque en Afrique και πρέσβειρα της Ακτής Ελεφαντοστού Μέρως Κεσεσίογλου, παρευρέθηκε σε μια επίσημη βραδιά φιλανθρωπικού χαρακτήρα.

Ανάμεσα στους επίσημους προσκεκλημένους πολλοί γαλαζοαίματοι. Στην εκδήλωση δεν τραγούδησε μόνο η Νάνα Μούσχουρη, αλλά και η κόρη της Λενού. Πώς είναι άραγε τη μια στιγμή να φτιάχνεις πορτρέτα για τις εκπομπές της Σεμίνας Διγενή και του Άκη Παυλόπουλου και την άλλη να έρχεσαι σε επαφή με όλη την ευρωπαϊκή αριστοκρατία;

Πόσο δύσκολο είναι να κάνεις την προσωπογραφία ενός διάσημου;

«Εξαιρετικά, γιατί χρειάζεται μεγάλη ακρίβεια για να αποτυπώσεις με πιστότητα τα χαρακτηριστικά της ψυχής του. Λένε ότι το πρόσωπο είναι ο καθρέφτης της ψυχής. Δεν είναι καθόλου εύκολο, ιδιαίτερα όταν αυτά τα πρόσωπα τα γνωρίζει το πανελλήνιο».

Ποιον καλλιτέχνη ζωγραφίσατε πρώτα;

«Επειδή ζωγράφιζα από παιδί, μιας και η μητέρα μου ήταν ζωγράφος, στα 15 μου έφτιαξα ένα πορτρέτο της σταρ τότε Μαρίας Αλιφέρη. Αργότερα έτυχε να συνεργαστούμε σε μια εκπομπή για την οποία είχα κάνει τα σκηνικά. Τότε φιλοτέχνησα καλύτερα το πορτρέτο της».

Πώς ξεκίνησε η σχέση σας με τη Ρένα Βλαχοπούλου και τι αποκομίσατε από αυτήν;

«Όταν αποφάσισα ότι θέλω να ασχοληθώ σοβαρά με τις προσωπογραφίες ανθρώπων που αγαπούσα από παιδί, με στόχο αυτά τα πορτρέτα να τα αναγνωρίζει ο κόσμος, πήρα το θάρρος των νιάτων μου και πήγα στο καμαρίνι της να της ζητήσω να μου ποζάρει για σειρά προσωπογραφιών με σκοπό να τις εκθέσω. Της μίλησα απλά, με πάθος για το όνειρό μου κι εκείνη δέχτηκε. Από τότε ξεκίνησε η σχέση φιλίας και εκτίμησης μεταξύ μας».

Είναι αλήθεια ότι σας έχουν προσφέρει ένα αστρονομικό ποσόν για να πουλήσετε τα πορτρέτα της Αλίκης Βουγιουκλάκη και αρνηθήκατε;

«Ναι, κάποιος γνωστός συλλέκτης και θαυμαστής της Αλίκης μου το πρότεινε, αλλά αυτά τα πορτρέτα θα πάρουν θέση μόνο σε κάποιο μουσείο για την Αλίκη ή θα παραμείνουν στην γκαλερί μου να περιμένουν τη κατάλληλη ευκαιρία να εμφανιστούν».

Πόσο δύσκολο ήταν να αιχμαλωτίσετε την Αλίκη Βουγιουκλάκη στον καμβά;

«Πολύ, γιατί ήταν φωτεινό, λαμπερό πλάσμα. Η έκφραση των ματιών της, το χαμόγελό της, με εκείνη την αθωότητα και την τσαχπινιά μαζί, κάποια αδιόρατη μελαγχολία επίσης Ήταν μοναδική και το ρίσκο είναι μεγάλο, αν αποτύχεις να αποδώσεις αυτό που είναι η λατρεμένη σταρ της χώρας».

Πιστεύετε ότι στο σίριαλ που γυρίζεται με τη ζωή της η Κατερίνα Παπουτσάκη θα πείσει σαν Αλίκη;

«Είναι πολύ όμορφη κοπέλα και πολύ καλή ηθοποιός, αλλά την Αλίκη καμιά ηθοποιός δεν θα μπορέσει να την αναπαραστήσει. Ήταν μοναδική η τσαχπινιά και το μπρίο της, η λάμψη και το νάζι της. Δεν νομίζω ότι θα μπορέσει να αποδώσει την Αλίκη».

Η γνωριμία σας πώς προέκυψε;

«Η αμπιγιέζ της, η Άντα, ήθελε να της κάνει δώρο γενεθλίων της ένα πορτρέτο και έτσι έγινε η πρώτη επαφή. Με πήρε αμέσως τηλέφωνο ενθουσιασμένη και μου είπε ότι θα ήθελε να της φτιάξω ένα πορτέτο για να το κρεμάσει πάνω από το τζάκι της. Τότε η Αλίκη έπαιζε στη Μελωδία της ευτυχίας. Δυστυχώς, όμως, η εξέλιξη με την υγεία της δεν της επέτρεψε να το δει τελειωμένο και αποκαλύφθηκε σε μια εκδήλωση προς τιμήν της. Λυπήθηκα πολύ. Είναι το αγαπημένο μου».

Το πορτρέτο της Μελίνας Μερκούρη πώς έγινε;

«Το φιλοτέχνησα για τον Ζυλ Ντασσέν, όταν πήρε μια διεθνή διάκριση για το έργο του. Ακόμη θυμάμαι τη στιγμή που αποκαλύφθηκε. Τη συγκίνησή του».

Μια συνέντευξή σας σε κάποιο περιοδικό έκανε τη Σεμίνα Διγενή να ενδιαφερθεί για συνεργασία μαζί σας στο «Κοίτα τι έκανες»;

«Ναι, και με πήρε τηλέφωνο. Ήταν ωραία συνεργασία με όλη την ομάδα και τον Μάκη Τσιλιμιδό, που είναι τώρα με τον Άκη Παυλόπουλο».

Υπήρξε κάποιος που να δυσαρεστήθηκε από το πορτρέτο του;

«Η αλήθεια είναι πως δεν έτυχε. Πάντα είχα θετικές κρίσεις για το αποτέλεσμα και να φανταστείτε ότι παραλάμβανα τη φωτογραφία μια δυο μέρες πριν από το γύρισμα».

Η Γαλλίδα υπουργός Ροζλίν Μπασλό, φίλη του Νικολά Σαρκοζί, σας συμπαθεί ιδιαίτερα και έχει εγκαινιάσει ατομική σας έκθεση στο Φεστιβάλ Montmarte a Βriollay.

«Ναι, έχω τη τιμή να με εκτιμούν σημαντικοί άνθρωποι στη Γαλλία και αυτό μου δίνει δύναμη να συνεχίζω τις προσπάθειές μου σε ό,τι κάνω».

Ποια είναι τα άμεσα σχέδιά σας;

«Ετοιμάζω μια έκθεση που θα γίνει στο Παρίσι το χειμώνα για τα παιδιά της Αφρικής, πάλι σε συνεργασία με τη Μέρω Κεσεσίογλου. Δουλεύω πάνω στο πορτρέτο μίας από τις σημαντικότερες προσωπικότητες της μουσικής σκηνής διεθνώς καθώς και σε μια προσωπογραφία της Χίλαρι Κλίντον, για λογαριασμό της στενής της συνεργάτιδας Στέλλα Κοκόλις».

Κλείνοντας, θέλω να μου πείτε τι κρατήσατε στη μνήμη σας από κάποιες προσωπικότητες που απεικονίσατε στα έργα σας.

«Από την Αλίκη Βουγιουκλάκη έμαθα ότι: τους εχθρούς πρέπει να τους έχεις κοντά για να τους ελέγχεις, να δουλεύεις σκληρά και να έχεις πάθος για να πετύχεις.

Από τη Ρένα Βλαχοπούλου δεν ξεχνάω τρεις λέξεις: Υπομονή, υπομονή και επιμονή και να σέβεσαι τους συνεργάτες σου.

Ο Ανδρέας Μπάρκουλης μου είχε πει: Η κατάλληλη γυναίκα για σένα είναι αυτή που μπορείς να εμπιστευτείς.

Η Ζωζώ Σαπουντζάκη: Να ξεπερνάς τις δυσκολίες μέσα από τη δουλειά.

Από τη φιλική σχέση μου με την Τάνια Καψάλη έχω αποκαταστήσει την πίστη μου στους ανθρώπους. Τα πανέμορφα μάτια της την έχουν κάνει μούσα των τελευταίων έργων μου, αλλά η καλοσύνη και η γενναιοδωρία της την έχουν κάνει άνθρωπο δικό μου. Η Μέρω Κεσεσίογλου, τέλος, με χάραξε με μια φράση που έχει κάνει τρόπο ζωής της: Δεν έχει το δικαίωμα να ευτυχεί κανείς μόνος του».

ΧΡΟΝΟΜΗΧΑΝΗ