Η εξομολόγηση της Λαμπίρη: «Ακόμα και στη βεράντα πάθαινα κρίσεις πανικού» [vds] | κοσμικα , gossip | womenonly.gr
ΒΡΙΣΚΕΣΤΕ ΕΔΩ: ΑΡΧΙΚΗ / ΚΟΣΜΙΚΑ / GOSSIP
17:26
7/11/2016

Η εξομολόγηση της Λαμπίρη: «Ακόμα και στη βεράντα πάθαινα κρίσεις πανικού» [vds]

mail to Εκτυπώστε το Αρθρο

Δεν είναι λίγοι οι άνθρωποι που σε κάποια φάση της ζωής τους αντιμετώπισαν κρίσεις πανικού, ενώ τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότεροι επώνυμοι που έχουν βρεθεί σε τέτοια θέση, μιλάνε ανοικτά σε συνεντεύξεις τους.

Το όνειρο της απόκτησης ενός παιδιού τώρα πιο κοντά στην πραγματοποίησή του, με μία λύση που αφενός δεν σε βγάζει από τη ζεστασιά του σπιτιού σου, αφετέρου δεν σου στερεί κάτι από τη μαγεία της ερωτικής στιγμής, ενώ αυξάνει τις πιθανότητές σου για σύλληψη

Καλεσμένη σήμερα Δευτέρα 7 Νοεμβρίου στην εκπομπή «Έτοιμο το Πρωινό» η Χριστίνα Λαμπίρη  είπε χαρακτηριστικά:

«Έβγαινα στη βεράντα του σπιτιού μου και πάθαινα κρίσεις πανικού. Είμαι στο Καρπενήσι, έχω ξυπνήσει γύρω στις πεντέμισι έξι για την ανατολή και όπως κοιτάζω από το παράθυρο βλέπω τα βουνά, τον ουρανό και νόμιζα απλά ότι είχε κατέβει ο ουρανός, είχε αρχίσει η δύσπνοια. Δε φορούσα ούτε καν βέρα. Νόμιζα ότι η βέρα μου δημιουργεί ασφυξία, έχω δύσπνοια. Έβαζα τη βέρα κι έκανα ασκήσεις, όχι μπορείς να αναπνεύσεις. Να μπω σε υπόγειο γκαράζ; Να μπλοκαριστώ σε τούνελ; Δεν υπήρχε περίπτωση. Να μπω σε αυτοκίνητο που δεν έχει πίσω πόρτα; Δεν υπάρχει περίπτωση. Έχω κατέβει». 

 

Στη συνέχεια αποκάλυψε πότε έπαθε κρίση πανικού για πρώτη φορά:

«Η πρώτη φορά που έπαθα στη ζωή μου κρίση πανικού και δεν το ήξερα γιατί ήμουν πολύ μικρή ήταν περίπου 6-7 μήνες αφότου γέννησα τη Μαρίσα. Επειδή ήταν μια πολύ δύσκολη προσωπική κατάσταση που πέρναγα εκείνο το διάστημα. Ήμουν πάρα πολύ στρεσαρισμένη και σε πολύ μικρή ηλικία, 24 ετών ξαφνικά να βρίσκεσαι μπροστά σε πάρα πολλές υποχρεώσεις. Δεν θα το ξεχάσω ποτέ. Μέναμε στον 5ο όροφο και γενικά αισθανόμουν μια δυσφορία και λέω να βγω έξω να πάρω αέρα. Και βγαίνω στο μπαλκόνι να πάρω αέρα και γίνεται τρισχειρότερο όλο αυτό το πράγμα γιατί νόμιζα ότι ο ουρανός κατεβαίνει, ότι οι πολυκατοικίες με κλείνουν».

Τέλος, αναφέρθηκε και στο πότε «το νίκησε»:

«Πάμε στο σπήλαιο του Διρού κι έρχεται ο οδηγός με το βαρκάκι και μου λέει θα μπεις οπωσδήποτε και του απαντώ δεν υπάρχει περίπτωση. Το νίκησα εκείνη τη στιγμή, μπήκα μέσα, καθόμουν μπροστά από τον καπετάνιο και ξεκινάμε και έγινε το κλικ και με ξεκλείδωσε. Έφυγε από πάνω μου ένας τόνος βάρους». 

ΧΡΟΝΟΜΗΧΑΝΗ