WomenOnly.gr,  7/3/2012 7:32:46 πμ

Μενω με τα πεθερικα μου και περναω χαλια...


Μου κανουν την ζωη κολαση, δεν αντεχω αλλο! Τους ακουω καμια φορα απ'το δωματιο μου και με βριζουν με διαφορα κοσμητικα επιθετα αλλα δεν λεω τιποτα γιατι οπως λεει και ο αντρας μου μας φιλοξενουν...

mail to Εκτυπώστε το Αρθρο Μεγαλύτερα Γράμματα Μικρότερα Γράμματα

Γεια σου θεια Λουκια πρωτη φορα σου στελνω και μπραβο που βοηθας ολους οσους εχουν προβλημα... Λοιπον να μην μακρηγορω εχω σοβαρο προβλημα... Ειμαι 21 ετων και ειμαι παντρεμενη με εναν 30 και εχουμε και ενα κοριτσακι 3 χρονων... Ειμαστε παντρεμενοι (με πολιτικο) 3 χρονια. Οταν εμεινα εγκυος ημουν 18 χρονων και οι γονεις μου δεν συμφωνουσαν μαζι μου για να κρατησω το μωρο και οταν αποφασισα να το κρατησω και να παντρευτω τσακωθηκαμε και τωρα δεν μιλαμε, μενω με τα πεθερικα μου και περναω χαλια. Οτι και να κανω τους ενοχλει, το παιδι μου το εχουν κακομαθει κ οταν κανει κατι σοβαρο και το μαλωσω, μου φωναζουν και με λενε αναξια μανα.

Λενε διαφορα στον αντρα μου για εμενα οτι ολη μερα καθομαι και οτι δεν κανω τιποτα (ειναι ηλικιωμενοι και οι δυο ειναι πανω απο τα 60). Στην αρχη, οταν πρωτο μπηκα στο σπιτι, ηταν ολα μελι γαλα. Μετα που γεννησα το μωρο αρχισαν τα δυσκολα και μου φερονται σαν να ειμαι μια περαστικη, μια ξενη, οτι και να κανω δεν τους αρεσει. Θελουν να κανουν κουμαντο στο παιδι μου και δεν τους αφηνω. Με λενε γλωσσου και με βριζουν μπροστα σε ολους. Ο αντρας μου ειναι μαζι μου και τους φωναζει (μεχρι ενα οριο γιατι μας φιλοξενουν) και μου λεει να κανω υπομονη και να μην τους δινω σημασια μεχρι να φυγουμε, να παμε σε δικο μας σπιτι.

Μου κανουν την ζωη κολαση, δεν αντεχω αλλο! Τους ακουω καμια φορα απ'το δωματιο μου και με βριζουν με διαφορα κοσμητικα επιθετα αλλα δεν λεω τιποτα γιατι οπως λεει και ο αντρας μου μας φιλοξενουν... Ενω το μωρο το αγαπουν πολυ, εμενα γιατι μου φερονται ετσι; Δεν μπορω να μεινω αλλο εδω... Ο αντρας μου τωρα τελευταια εχει αρχισει να τρελαινεται με την ολη κατασταση και μερικες φορες ξεσπαει επανω μου... Δεν ξερω τι να κανω... Σε παρακαλω μπορεις να με βοηθησεις; Πως να τους κανω να σταματησουν να μου κανουν την ζωη πατινι; Δεν τους αντεχω αλλο! Γιατι μου φερονται ετσι ενω ειμαι ενταξει απεναντι τους; :( Σε παρακαλω βοηθησε με...

Γίνε φίλος της θείας Λουκίας και στο FaceBook

Δεν ξέρω γιατί μπορεί να σου φέρονται έτσι. Μπορεί απλά να είναι τέτοιοι άνθρωποι, αλλά πιθανόν να τους προκαλείς κι εσύ, άθελα σου με τη στάση σου. Καταλαβαίνω ότι αυτές είναι δύσκολες καταστάσεις κι εσύ είσαι πολύ μικρή και δεν έχεις τα ψυχικά εφόδια για να τα βγάλεις πέρα, όμως, εφόσον γενικότερα έχεις την υποστήριξη του άντρα σου και συμφωνείτε στα θέματα ανατροφής του παιδιού σας, είναι πολύ βασικό κι αυτό είναι που μετράει.

Από εκεί και πέρα, για να μπορέσεις να επιβιώσεις σ' αυτό το περιβάλλον, θα πρέπει να βάλεις λίγο νερό στο κρασί σου και να μάθεις να διαλέγεις τις μάχες που δίνεις. Άλλωστε, να ξέρεις ότι πάντα, όλοι οι παππούδες κακομαθαίνουν τα εγγόνια τους κι αυτό είναι ευεργετικό για τα ίδια, αφού μπορούν να έχουν ένα "σύμμαχο" και ενώ απολαμβάνουν την απεριόριστη τρυφερότητα που τους προσφέρουν εκείνοι, γίνονται περισσότερο σίγουρα για τον εαυτό τους και αποκτούν πιο γερές ρίζες. Όμως ταυτόχρονα, τα παιδιά ξέρουν ποιοι είναι οι γονείς τους και μέσα τους ξέρουν ποιου η γνώμη βαραίνει περισσότερο στη ζωή τους.

Το σημαντικό λοιπόν, αυτή τη στιγμή για το παιδί σου, στην ηλικία που βρίσκεται, είναι να έχει ένα σταθερό πρόγραμμα στο φαγητό και στον ύπνο του και ταυτόχρονα να μεγαλώνει με αγάπη, σε ένα ήρεμο περιβάλλον με πολλά ερεθίσματα, με παιχνίδια, μουσική και εικόνες που θα το βοηθήσουν να αναπτυχθεί στο μυαλό και το σώμα του.

Αντίθετα, το να μετατρέπεις το παιδί σου σε αντικείμενο διεκδίκησης και δικαίωσης, ανάμεσα σε σένα και στα πεθερικά σου, δεν βοηθάει καθόλου ούτε το ίδιο, ούτε τη σχέση σου με τον άντρα σου. Κανονικά, ως μεγαλύτεροι οι πεθεροί σου θα έπρεπε να το καταλαβαίνουν από μόνοι τους αυτό και να σου φέρονται με περισσότερη κατανόηση και διακριτικότητα. Όμως, αφού δεν το καταλαβαίνουν, θα πρέπει να βάλεις το συμφέρον του παιδιού σου πάνω από εκείνους και να προσπαθήσεις να επαναφέρεις την τάξη και την ηρεμία σ' αυτό το σπίτι.

Αντί λοιπόν να κοντράρεσαι με τα πεθερικά σου για ψύλλου πήδημα, αξιοποίησε τη όποια βοήθεια μπορεί να σου προσφέρουν σε σχέση με το παιδί, φρόντισε να επωφεληθείς από την εμπειρία τους και να τους δείχνεις ότι την εκτιμάς (ακόμα κι αν δεν την ακολουθείς πάντα πιστά) και ταυτόχρονα προσπάθησε να βοηθάς κι εσύ όσο μπορείς στις ευθύνες του νοικοκυριού για να μην έχουν δικαίωμα να σε κατηγορούν για τεμπελιά.

Επίσης, να θυμάσαι ότι δεν είναι ανάγκη να απαντάς σε ό,τι σου λένε κι ακόμη περισσότερο δεν είναι ανάγκη να τους απαντάς με άσχημο τρόπο. Βλέπεις, όσο αγενείς ή απότομοι κι αν είναι κάποιοι άνθρωποι, αν τους φέρεσαι με ηρεμία, γλυκύτητα, ευγένεια και σεβασμό, δεν τους δίνεις περιθώρια να σου φερθούν πολύ διαφορετικά και πόσο μάλλον άσχημα.

Μπορεί να σου πάρει ένα διάστημα για να καταλάβουν την αλλαγή κλίματος από την πλευρά σου και να προσαρμοστούν αναλόγως, αλλά να είσαι σίγουρη ότι αν αρχίσεις να τους φέρεσαι όπως είπαμε, στο τέλος θα νιώσουν κι εκείνοι καλύτερα και θα ηρεμήσουν τα πνεύματα.

Γι' αυτό φρόντισε να χαμηλώσεις σιγά-σιγά τους τόνους αυτής της συγκατοίκησης και να βάλεις πάνω απ' όλα το συμφέρον του παιδιού σου και του γάμου σου. Στο κάτω-κάτω, το παιδί δεν θα πάθει τίποτα αν φάει και μια λιχουδιά παραπάνω, ή αν του κάνουν κι ένα χατήρι που κανονικά δεν θα έπρεπε, ιδιαίτερα όταν ξέρει ότι του γίνεται χάρη -αφού θα του το έχεις εξηγήσει εσύ, ήρεμα και χαμογελαστά. Αν όμως μεγαλώνει μέσα σε ένα περιβάλλον με φωνές, κόντρες και βρισιές, αυτό σίγουρα πληγώνει την ψυχούλα του, του αφήνει σημάδια και είναι κρίμα.

Ανεξάρτητα λοιπόν του ποιος φταίει και ποιος χάλασε πρώτος την ατμόσφαιρα σ' αυτό το σπίτι κι ανεξάρτητα του ποιος είναι μεγαλύτερος και θα έπρεπε να έχει περισσότερο μυαλό στο κεφάλι του, πάρε τα πράγματα στα χέρια σου και φέρσου έξυπνα, χωρίς εγωισμούς. Μόνο έτσι θα μπορέσεις όχι μόνο να επιβιώσεις καλύτερα εκεί μέσα, για όσο διάστημα χρειαστεί, αλλά και να βγεις κερδισμένη από πάνω.





ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ