WomenOnly.gr,  3/6/2011 4:43:12 μμ

Με κοιτάει, αλλά δεν με πλησιάζει


αυτος με κοιταζει εντονα με καρφωνει ουσιαστικα και οταν κοιταξω πισω κοιταζει αλλου! παντα με αναζητα γιατι αρχισαν να το καταλαβαινουν και οι φιλοι μου που παμε μαζι στο καφε.

mail to Εκτυπώστε το Αρθρο Μεγαλύτερα Γράμματα Μικρότερα Γράμματα

λοιπον μου αρεσει ενα παιδι 4 χρονια πιο μεγαλο απο εμενα. τυχαια συναντιομαστε σχεδον 2 φορες τον μηνα σε ενα καφε. αυτος με κοιταζει εντονα με καρφωνει ουσιαστικα και οταν κοιταξω πισω κοιταζει αλλου! μετα απο μερικους μηνες του χαμογελασα γιατι ενιωθα αβολα που με κοιταζε συνεχως και αρχισε να δαγκωνει την μπλουζα του και να χτυπα τον φιλο του στην πλατη... παντα με αναζητα γιατι αρχισαν να το καταλαβαινουν και οι φιλοι μου που παμε μαζι στο καφε. οταν εγω δεν πηγαινω εκει μου λενε ''ξερεις σε εψαχνε αυτος παλι! κοιταζε συνεχως'' . σκεφτηκα οκ του αρεσω και του στελνω μηνυμα στο facebook. αυτος δεν απαντησε (δεν ξερω γιατι ισως δεν καταλαβε ποια ειμαι ή δεν ανοιγει τετοια μηνυματα). αρχισε να γινεται σπαστικο και δεν ξερω τι να κανω γιατι δεν μπορω να βρω αλλο αγορι τους αποριπτω γιατι σκεφτομαι εκεινον. κοινους φιλους δυστυχως δεν εχουμε. το αλλο τωρα ειναι οτι οι γονεις μας εχουν καποια επαφη και ακουσα τον πατερα του να λεει στην μανα μου 'κατι πρεπει να κανω μαζι με τον γιο μου 22 χρονων ζωον και ακομη να βρει κοπελλα, οι γειτονες αρχισαν να λενε οτι ειναι gay.' δεν ξερω πως να το χειριστω γιατι ντρεπομαι να του μιλησω πρωτη (2 χρονια με παιδευει και τωρα θα φυγω για σπουδες), παλια θα το εκανα αλλα μαζι του ειναι διαφορετικα γιατι μπλοκαρω.... καμια συμβουλη;

Γίνε φίλος της θείας Λουκίας και στο FaceBook

Τι να σου πω κοπέλα μου; Μπορεί και να είναι γκέι κι απλά να παίζει μαζί σου. Αλλά γιατί να περιμένεις με σταυρωμένα χέρια και να χάνεις περισσότερο τον καιρό σου μέχρι να διαπιστώσεις την αλήθεια; Την επόμενη φορά που θα τον δεις, ξέχνα τις ντροπές, πλησίασε με χάρη και άνεση στο τραπέζι του και ρώτα τον "Μπορώ να κάτσω;", ή "Θα με κεράσεις έναν καφέ;". Τόσο απλά!

Δεν χρειάζεσαι ούτε κοινούς φίλους, ούτε μεσολαβητές. Μισή ντροπή δική σου και μισή δική του που δεν έχει πάρει εκείνος το θάρρος μέχρι τώρα. Άλλωστε είναι εύκολο να του πιάσεις την κουβέντα λέγοντας κάτι σαν, "Είδα τους γονείς μας να μιλάνε τις προάλλες και σκέφτηκα τι ωραία σύμπτωση είναι αυτή, αφού σε βλέπω τόσο καιρό εδώ και δεν έχουμε πει ένα γεια"...

Εννοείται ότι δεν θα του αναφέρεις λέξη για τις ανησυχίες του πατέρα του και την κουβέντα που είχε με τη μητέρα σου. Ούτως ή άλλως αν ο νεαρός αξίζει τον κόπο -και δεν είναι χλεχλές όπως δείχνει από αυτά που μου λες- θ' αρπάξει την ευκαιρία που θα του δώσεις από τα μαλλιά και θα προχωρήσει στο παρασύνθημα.

Αν πάλι δεν το κάνει, δηλαδή αν περάσει κάποια ώρα κουβεντιάζοντας μαζί του χωρίς να σου προτείνει -άμεσα ή έμμεσα- να ξαναβρεθείτε κι έχεις αρχίσει να βαριέσαι, απλά θα σηκωθείς με την ίδια χάρη όπως όταν τον πλησίασες, θα τεντώσεις το χεράκι σου για χειραψία, θα του πεις, "Χάρηκα πολύ που μιλήσαμε. Πρέπει να φύγω τώρα", θα τον χαιρετήσεις και θ' αποχωρήσεις μεγαλοπρεπώς. Έτσι μόνο θα σου φύγει η απορία, αλλιώς από εκείνον μην περιμένεις πρωτοβουλία γιατί θα γεράσετε κοιτάζοντας ο ένας τον άλλον από απόσταση.